Öğretmen çocuklar gelmeden önce 1-5 sayı kartlarını, 6 rakamı flash kartını, legoları, tuz ya da kinetik kum bulunan tepsiyi ve sanat malzemelerini ulaşılabilir fakat kontrollü biçimde hazırlar. Çocuklar yarım ay şeklinde oturunca 6 rakamı flash kartını kısa süre gösterip “Bu işareti daha önce gördünüz mü? Bugün 6’yı birlikte keşfedeceğiz.” der. 1-5 sayı kartlarını sırayla gösterir; çocuklar rakamın adını söyler ve parmaklarıyla miktarı gösterir. Ardından 6 rakamını yeniden göstererek “Bu, altı. Söylerken ağzımızdan nasıl çıkıyor?” diye sorar. Çocukların cevapları kabul edilir; rakamın yönü ve başlangıç noktası parmağıyla yavaşça modellenir.
Öğretmen masaya beş lego dizer, çocuklarla her legoya dokunarak sayar. “Beş legonun yanına bir tane daha eklersem sizce kaç olur?” sorusuyla tahminleri dinler. Bir lego daha eklenir; grup, altı legoyu baştan sona birlikte sayar. Çocuklar ikili olarak bir sayı kartı seçer, karttaki sayı kadar lego alır ve arkadaşlarıyla kontrol eder. Sonra öğretmen “Altı yapmak için beşin yanına kaç ekledik?” diye sorar. İsteyen çocuklar tepsideki tuz veya kinetik kum üzerinde 6 çizer; öğretmen “Önce yukarıdan kıvrıl, aşağı doğru in, karnını yuvarla.” diyerek hareketi gösterir. Çizmek istemeyen çocuk önce havada parmağıyla deneyebilir.
6 rakamı flash kartları ve slayt gösterisi kısa bölümler hâlinde incelenir. Her görselden sonra öğretmen “Burada kaç tane var, nasıl anladın?” diye sorar; çocukların nesneleri tek tek işaretleyerek saymasına zaman verir. Ardından öğretmen merak uyandırır: “Yerde minik minik yürüyen, antenleriyle kokuları fark eden ve yuvasını toprağın altında yapan hayvan hangisi?” Çocukların karınca yanıtına, “Karıncanın tam 6 ayağı vardır. Altıyı karıncanın ayaklarıyla hatırlayabiliriz.” diyerek bağ kurar.
Masalara geçmeden önce öğretmen makasın yalnızca kâğıt için kullanılacağını, otururken kesileceğini ve yapıştırıcının az sürüleceğini hatırlatır. Renkli A4 veya fon kartonuna çocuklar üç karınca gövde bölümü çizer, boyar ve güvenli biçimde keser. Öğretmen ihtiyaç duyan çocuk için çizgiyi belirginleştirir veya parçayı sabit tutar; çocuk kesme, seçme ve yapıştırma işini olabildiğince kendisi yapar. Çocuklar altı ince kâğıt şeridini karıncanın bacakları olarak yerleştirip yapıştırır; birlikte bacakları dokunarak sayarlar. Karınca Şarkısı açıldığında çocuklar çalışmalarını sürdürebilir ya da kısa süre dinleyebilir. Erken bitirenler karıncalarına altı bacak olduğunu arkadaşına gösterir; hiçbir ürün birbiriyle karşılaştırılmaz.
Çalışmalar kurumaya bırakıldıktan sonra çocuklar boş alanda daire olur. Öğretmen “Karınca Parmak Oyunu”nu iki parmağını yürütme hareketiyle başlatır: “İki minik karınca yolda pıtır pıtır yürüyormuş; biri sağdan, biri soldan gitmiş; yorulunca dinlenmiş; kocaman ekmeği iki yandan tutup yuvalarına dönmüş.” Çocuklar sağ-sol yönlerini, yürüme, dinlenme ve taşıma hareketlerini taklit eder. Sonra “Altı altı hop hop hop, buldum bir top top top, topa vurdum bir tekme, top düştü denize, altı kulaç attım, topumu kaptım.” sözleriyle 6 Rakamı Oyunu oynanır. Öğretmen altı kulaçta hareketleri yavaş sayar; hareketi farklı yapmak isteyen çocuklara alan tanır.
Çocuklar yerlerine geçince Minik Karınca Masalı videosu izlenir. Video sonunda öğretmen “Karıncaların yuvası nerededir?”, “Karıncaların kaç ayağı vardır?”, “Bugün neler yaptık?” ve “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin?” sorularını sorar. Son olarak “Sınıftan 6 oyuncak getirir misin?” yönergesiyle çocukların altı nesneyi birer birer sayarak getirmesine rehberlik eder. Çalışma kâğıtları dağıtılır, 6 rakamını izleme ve altı nesneyi sayma yönergesi yaşa uygun biçimde açıklanır; gerektiğinde bireysel destek verilerek çocuklarla tamamlanır.
