Bayram Sevinci

Öğretmen, minderleri yarım ay biçiminde yerleştirir; sınıfın sakin bir köşesini “Bayram Evi” olarak belirler. Hikâye kitabını, boya kalemlerini, makasları, yapıştırıcıları ve ikramları erişimi öğretmen denetiminde olacak şekilde hazırlar. Çocuklar minderlere geldiklerinde öğretmen, “Ara tatilde bir bayram var. Size üç ipucu vereceğim: Arife günü hazırlık yapılır, büyükler ziyaret edilir, bayramlaşılır. Sizce hangi bayram?” der. Çocuklar tahminlerini önce yanındaki arkadaşıyla paylaşır, ardından nedenini söyler. Öğretmen cevapları yargılamadan dinler ve “Bu bayramın adı Ramazan Bayramı. Müslüman aileler Ramazan ayının sonunda bu bayramı sevinçle kutlar; ailelerin kutlama biçimleri farklı olabilir.” açıklamasını yapar. Öğretmen hikâye kitabından bayramlaşma ile ilgili kısa bir bölümü resimleri göstererek okur. Uygun yerlerde durup “Kapı çalıyor, sizce kim gelmiş olabilir?”, “Misafiri güler yüzle karşılamak neden önemlidir?” ve “Kerem ilk başta neden sadece şekeri düşünmüş olabilir?” sorularını yöneltir. Çocukların tahminlerini gerekçelendirmeleri desteklenir. Ardından arife günü hakkında konuşulur: “Arife günü neden hazırlık yaparız? Evde hangi hazırlıkları görmüş ya da duymuş olabilirsiniz?” Çocukların temizlik, tatlı hazırlama, kıyafet seçme ve ziyaret planlama örneklerini zaman sırasına koymaları istenir. Öğretmen, bayramda temiz giysiler giyildiğini, büyüklerin ziyaret edildiğini, güzel sözler söylendiğini; ikram, hediye ya da harçlığın sevindirmek ve paylaşmak için verilebildiğini açıklar. Hareketli geçiş için öğretmen tekerlemeyi söyler: “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Minderleri görünce üstlerine zıplarım.” Çocuklar güvenli aralıklarla seçtikleri bir mindere iki ayakla zıplar; öğretmenin avuç içini kaldırmasıyla donar, indirmesiyle yerine yürür. Öğretmen, “Bayram evine giderken hızlı değil, özenli yürürüz; çünkü misafirliğe saygıyla gideriz.” diyerek dramaya geçer. Çocuklar dört-beş kişilik gruplarda ev sahibi, misafir ve isterlerse anlatıcı rollerini seçer. Misafirler kapıyı “tak tak tak” diye çalar; ev sahipleri “Hoş geldiniz, bayramınız mübarek olsun.” diyerek karşılar. Çocuklar ailelerinde uygun görülen bayramlaşma biçimini canlandırabilir; el öpme yerine saygıyla selam verme, gülümseme veya elini kalbine koyma seçenekleri de sunulur. Bir sahnede iki arkadaşın küstüğü, sonra birbirini dinleyip özür dileyerek barıştığı durum eklenir. Öğretmen, “İkramı nasıl nazikçe sunarız?”, “Arkadaşımız istemezse ne diyebiliriz?” sorularıyla çözüm üretmelerini ister. İkramlar yalnızca öğretmen gözetiminde ve almak isteyen çocuklara sunulur; çocuklar roller değişene kadar bekleme, dinleme ve sıra alma becerilerini uygular. Her grup kısa canlandırmasını paylaşır. İzleyenler, “Misafirleri mutlu eden davranış neydi?” sorusuna somut bir davranış söyleyerek geri bildirim verir. Öğretmen çocukların önerilerinden bayramda sevgi, paylaşma, barışma ve saygı kavramlarını toparlar. Kaynak etkinlikteki bayram şarkısından bilinen nakarat, alkış ritmi ve yavaş-hızlı adımlarla birlikte söylenir; çocuklar ritme uygun bir bayram ziyareti yürüyüşü oluşturur. Değerlendirmede çocuklar yeniden minderlere gelir. Öğretmen “Bugün neler yaptık?”, “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin?”, “Arife Günü nedir?”, “Ramazan Bayramına hazırlık olarak neler yaparız?”, “Ramazan Bayramını nasıl geçirmeliyiz?” ve “Biz bayramda büyüklerimizi ziyaret ettiğimizde onlar neler hisseder?” sorularını sorar. Her çocuğun söz alma ya da bir arkadaşının fikrine katılma seçeneği vardır. Son olarak öğretmen Bayram Şekeri temalı çalışma kâğıtlarını dağıtır; çocuklara şekeri önce boyamaları, kesik çizgileri dikkatle kesmeleri ve parçaları gösterilen yere yapıştırmaları yönergesini modelleyerek açıklar. Çocuklar kendi hızlarında çalışır; makas kullanımı, kesme yönü veya yapıştırma konusunda gereksinim duyanlara gerektiğinde destek verilir ve çalışma kâğıtları çocuklarla tamamlanır.