Bayram Sevinci

Öğretmen etkinlik öncesinde minderleri yarım ay biçiminde yerleştirir; hikâye kitabını, boya kalemlerini, çocuk makaslarını, yapıştırıcıları ve ikramları hazırlar. İkramlar çocukların ulaşamayacağı bir yerde tutulur; alerji ve aile tercihleri gözetilerek ikram alma zorunlu tutulmaz. Bayram şekeri temalı çalışma kâğıtları da son bölüm için hazırlanır. Çocuklar minderlere davet edilir. Öğretmen, “Bugün ara tatile giriyoruz. Tatilde hangi bayramı karşılayacağımızı ipuçlarından tahmin edelim,” der ve çocukların cevaplarını dinler. Öğretmen “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesini yavaşça model olurken söyler. Çocuklar güvenli aralıklarla bir minderden diğerine iki ayakla atlar, öğretmenin “dur-dinle” işaretinde yerlerinde donarlar. Minderlere yeniden oturulduğunda öğretmen, “Ramazan Bayramı, Ramazan ayının ardından gelen sevinçli bir bayramdır,” açıklamasını yapar. “Arife günü neden hazırlık yaparız?” sorusuyla temizlik, tatlı hazırlama ve kıyafet hazırlama gibi çocukların kendi aile yaşantılarından örnek vermelerini destekler. Her ailenin bayramı kutlama biçiminin farklı olabileceği belirtilir. Öğretmen, temiz ve özenli giyinme, büyükleri ziyaret etme, güzel söz söyleme ve paylaşma üzerinde durur. “Bazı ailelerde el öpülür; bazı ailelerde sarılarak ya da ‘Bayramın kutlu olsun’ denilerek bayramlaşılır. Sen hangi nazik selamlaşmayı seçersin?” diyerek çocuklara seçim hakkı verir. Küsmenin ve kaba davranmanın bayram sevincini azaltabileceği, barışmak ve güler yüz göstermenin ise herkesi mutlu ettiği konuşulur. Çocuklar ikili eşleşerek birbirlerine seçtikleri nazik bayramlaşma sözünü ve hareketini denerler. Öğretmen hikâye kitabından bayramlaşma ile ilişkili bölümü okur, sayfalardaki ipuçlarında durarak “Kapı çalıyor, sizce kim gelmiş olabilir?” diye sorar. “Misafir gelince ne yaparız? İkramı neden paylaşırız?” sorularında çocukların gerekçe belirtmeleri beklenir. Ardından Kerem’in ilk başta yalnızca şekeri düşündüğü, sonra misafirin kendini hoş karşılanmış hissetmesinin daha önemli olduğunu fark ettiği kısa durum üzerinden konuşulur. Çocuklar, misafiri mutlu edecek bir davranışı söyler; öğretmen her fikri tekrar ederek anlaşılır hâle getirir. Masalara geçişte öğretmen, çocukların bildiği “Çünkü Bugün Bayram” ve “Ramazan Bayramı” şarkılarından kısa nakaratları söyleyerek ritim tutar. Çocuklar masaya sakin yürür, ellerini dizlerine koyup yönergeyi bekler. Sınıfın bir köşesi minderlerle “Bayram Evi” yapılır. Dörderli küçük gruplar ev sahibi, misafir, aile büyüğü ve anlatıcı rollerinden birini seçer. Misafirler “Tak tak tak” diyerek gelir; ev sahipleri “Hoş geldiniz, bayramınız mübarek olsun,” diyerek karşılar. Çocuklar seçtikleri selamlaşma biçimini uygular, ikramı uzatma ve teşekkür etme canlandırması yapar. Bir turda iki arkadaşın küs olduğu durum eklenir; grup barışmak için söylenebilecek sözleri birlikte bulur. Roller değiştirilerek tüm çocukların katılımı sağlanır. Drama sonunda çocuklar minderlere döner ve ikramlar yalnızca öğretmen yönlendirmesiyle, isteyen çocuklara sunulur. Öğretmen, “Misafirlerimizi karşılarken en çok hangi davranışımız onları mutlu etti?” sorusuyla paylaşımı başlatır. Değerlendirmede sırasıyla “Bugün neler yaptık?”, “En çok hangi etkinliği yaparken eğlendin?”, “Arife Günü nedir?”, “Ramazan Bayramı nedir?”, “Ramazan Bayramına hazırlık olarak neler yaparız?”, “Ramazan Bayramını nasıl geçirmeliyiz?”, “Kerem neden ilk başta sadece şekeri düşündü?” ve “Biz bayramda büyüklerimizi ziyaret ettiğimizde onlar neler hisseder?” soruları sorulur. Son olarak öğretmen çalışma kâğıtlarını dağıtır; çocuklara önce bayram şekerini istedikleri renklerle boyayacakları, sonra güvenli biçimde çizgilerden kesecekleri ve son olarak gösterilen alana yapıştıracakları açıklanır. Makas kullanımı tekrar modellenir; zorlanan çocuklara kâğıdı tutma, kesme ya da yapıştırma sırasında gerektiğinde destek verilir.