Öğretmen etkinlikten önce minderleri yarım ay biçiminde yerleştirir; bir tabağa bütün elma ve portakal koyar, baskı için patates ya da meyveleri önceden ikiye keser. Bıçak çocukların ulaşamayacağı yerde kalır. Sınıf duvar saatinin görünür olduğundan emin olur; boya, kalem, yapıştırıcı, makas ve çalışma kâğıtlarını masalara daha sonra dağıtmak üzere hazırlar. Çocuklar minderlere çağrılır. Öğretmen “Ben küçük kaplanım, taştan taşa atlarım; minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesini ritimli söyler. Çocuklar kendi yerlerinde iki küçük zıplama yapar, dur işaretinde donar ve tekrar mindere oturur. Öğretmen, “Bugün bütün olan şeyleri, iki eş parçaya ayrılan yarımları ve buçuklu saatleri keşfedeceğiz.” diyerek merak uyandırır.
Öğretmen tabağı ortaya koyar, bütün bir elmayı gösterir ve “Bu elmanın tamamı burada mı? Buna tam ya da bütün diyebilir miyiz?” diye sorar. Çocukların cevaplarını kabul eder; ardından “İki arkadaş bu elmayı adil paylaşmak isterse ne yapabiliriz?” sorusunu yöneltir. Çocuklar önce ikili konuşur, sonra birkaç çocuk fikrini paylaşır. Öğretmen meyveyi kendisi iki eş parçaya böler; iki yarımı yan yana getirip “İki yarım birleşince yeniden bir tam olur.” diye modeller. Çocuklar sırayla bir bütün meyveyi, iki yarımı ve yeniden oluşturulan bütünü gösterir; “tam”, “yarım” sözcüklerini cümle içinde kullanır. Meyveler yalnızca sınıfın beslenme ve hijyen düzenine uygunsa öğretmen tarafından paylaştırılır; uygun değilse gözlem materyali olarak kalır.
Öğretmen “Yarım olmak için parçalar nasıl olmalı?” diye sorar ve çocukların “eşit” fikrine ulaşmasını destekler. Bir yarımı diğerinin üzerine dikkatle yaklaştırarak boyutlarını karşılaştırır. Sonra çocuklar eşleriyle iki görev yapar: Bir çocuk öğretmenin gösterdiği meyvenin tam mı yarım mı olduğunu söyler, diğeri gerekçesini “Çünkü iki parçası var.” ya da “Çünkü hepsi birlikte.” biçiminde açıklar; sonra roller değişir. Yanıt vermekte zorlanan çocuklara öğretmen iki seçenek sunar ve meyveyi işaret ederek model olur.
Masalara geçişte öğretmen “Tam deyince kollarımızı kocaman açalım, yarım deyince bir kolumuzu yanımıza indirelim.” der. Çocuklar sınıfta birbirine çarpmayacak aralıklarla yürür; öğretmen “tam” veya “yarım” dediğinde uygun hareketi yapıp donarlar. Ardından duvar saatine bakılır. Öğretmen günlük yaşamdan “Uyandığında saat kaçtı?”, “Kahvaltıyı ne zaman yaptın?” ve “En sevdiğin oyun zamanı ne zaman?” sorularını sorar. Önceden bilinen tam saatleri kısaca hatırlatır. Saatte 12’yi ve 6’yı göstererek, “Uzun kol 12’den 6’ya gelince saatin yarısı geçer; buna buçuk deriz.” açıklamasını yapar. Çocuklar bir kollarını 12 yönüne, diğerini 6 yönüne uzatarak öğretmeni taklit eder. Öğretmen “Uzun kol nerede?”, “Buçuk, saatin ne kadarının geçtiğini söyler?” sorularıyla kısa yanıtlar alır.
Çocuklar ikili olur. Biri kollarıyla 12 ve 6 yönünü gösteren saati canlandırır, eşi “Buçuk” der; sonra yer değiştirirler. Öğretmen, “Saat kaç?” sorusuna kesin saat adı beklemeden “Buçuklu saat.” yanıtını ve doğru kol yönlerini destekler. Daha hazır çocuklardan uzun kolun neden 6’da olduğunu açıklamaları istenir. Herkesin katılabilmesi için çocuklar canlandırma, izleyip söyleme veya öğretmenle birlikte yapma seçeneklerinden birini seçebilir.
Sanat çalışmasında çocuklar küçük gruplar hâlinde patates ya da meyvenin kesik yüzeyini boyaya dikkatlice bastırır ve tabağa iz çıkarır. Öğretmen iki yarım izin yan yana geldiğinde bütünü çağrıştırdığını gösterir. Çocuklar tabaklarında bir tam iz ya da iki yarım iz oluşturmayı seçer; boya sürme, baskı yapma ve bekleme görevlerini paylaşırlar. Baskıların ardından eller havada kurutulur ve masalar düzenlenir. Beklerken “Gördüm bütün bir elma, yarısını ver bana...” tekerlemesi söylenir; çocuklar “bütün” sözcüğünde ellerini birleştirir, “yarım” sözcüğünde ellerini iki yana açar.
Minderlere yeniden dönülür. “Saatim Çaldı Bip Bip Bip” ve “Eski Saat” şarkılarının bilinen bölümleri saat kolu hareketleriyle söylenir. Değerlendirmede öğretmen çocukların gün içinde yaptıklarını, en çok eğlendikleri etkinliği, tam ve yarımın ne olduğunu, yarım elmanın yeniden bütün olup olamayacağını, saat olmasa zamanı nasıl anlayabileceklerini ve saatlerinin olup olmadığını paylaşmalarını ister.
Etkinlik uygulaması tamamlandıktan sonra konuya ve hedef yaş grubuna uygun hazırlanmış çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanır. Öğretmen çalışma kâğıdı yönergelerini yaş düzeyine göre açıklar, çocukların çalışmalarını gözlemler ve gerektiğinde bireysel destek sunar.
