Öğretmen, “Paylaşmak Güzel: Oyuncakları Paylaşıyoruz” etkinliğinden önce çocukların getirdiği oyuncakları ve sınıftaki oyuncakları görünür bir oyun alanına yerleştirir. Zili; dört masa için renkli fon kartonlarını, boya kalemlerini, yapıştırıcıyı, artık materyalleri ve ipleri hazırlar. Kurabiye hamuru malzemelerini çocuk sayısına uygun düzenler ve beslenme gereksinimlerini önceden dikkate alır. Çocuklar yarım ay biçiminde oturur.
Öğretmen bir oyuncağı gösterip, “Bu oyuncakla ben de oynamak istersem sizce ne söyleyebilirim?” diye sorar. Çocukların önerilerini dinledikten sonra “Sıran bitince benimle paylaşır mısın, lütfen?” cümlesini modeller. Her çocuk isteyen oyuncağını tanıtır; adını, sevdiği bir özelliğini ve neden seçtiğini söyler. Oyuncak getirmeyen çocuklar sınıf oyuncaklarından seçim yapar. Öğretmen, zil çalana kadar oynanacağını; zil duyulunca arkadaşına rica ederek oyuncak değiştirileceğini ve bekleyenlerin sıraya saygı göstereceğini açıklar.
Çocuklar oyuncak seçip oynar. Zil çalınca öğretmen, “Önce arkadaşının sözünü dinle, sonra ortak bir çözüm öner,” hatırlatmasını yapar. Aynı oyuncağı isteyen çocuklara sıra belirleme, birlikte oynama ya da başka bir oyuncak seçme seçeneklerini düşündürür. Çözüm bulamayan çocukların yardım istemesi desteklenir. Oyun sonunda kısa bir tekerleme söylenir. Öğretmen “Elma ve Armut” hikâyesini anlatır; “Paylaşmak nedir? İki arkadaş sorunu nasıl çözdü? Sen olsaydın ne yapardın?” sorularıyla çocukların gerekçelerini dinler.
Öğretmen “Paylaşmak güzel, haydi sen de gel paylaşmak güzel” sözleriyle şarkıyı söyler; çocuklar tekrar eden bölümlere eşlik eder. Ardından eller yıkanır. Çocuklar hamurun hazırlanmasına sırayla katılır, farklı renkteki hamurlardan istedikleri bir veya birkaçını seçerek kurabiye şekillendirir. Öğretmen pişirme işlemini güvenli biçimde tamamlanmak üzere ayırır. Kurabiyeler pişerken çocuklar sanat masalarına geçer.
Öğretmen sınıfı dört küçük gruba ayırır ve her masaya farklı malzemeler koyar. “İstediğin çalışmayı tasarla; önce hangi malzemeye ihtiyacın olduğunu düşün, sonra arkadaşından rica ederek iste,” yönergesini verir. Çocuklar kartonu boyar, katlar; artık materyal ve ipleri yapıştırarak bireysel çalışmalar üretir. Malzeme isteyen çocuklar “Alabilir miyim?” ve “Teşekkür ederim.” ifadelerini kullanır. Öğretmen, paylaşım sırasında bekleme, yardım isteme ve ortak çözüm üretmeyi gözlemler. Çalışmalar incelenir ve panoya yerleştirilir.
Çocuklar çember olur. Öğretmen “Hendekte Uyuyan Tavşan” oyununun şarkısını bir kez söyler, çocuklar tekrar eder. Tavşan ve tazı rolünü isteyen çocuklar sırayla seçilir; diğer çocuklar çemberde şarkıya eşlik eder. “Tavşan kaç” sözünde tavşan çemberin çevresinde güvenli hızla ilerler, tazı ona yaklaşarak rolünü tamamlar. Her çocuk isterse rol alma fırsatı bulur; yorulan çocuklar çemberde oturarak katılabilir.
Pişen kurabiyeler geldiğinde çocuklar önce kaç kurabiye olduğunu tahmin eder, sonra birlikte sayar. Her çocuk bir kurabiyeyi tadar; kalanların aileyle paylaşılacağı belirtilir. Değerlendirmede “Hangi oyuncağını okula getirdin? Daha önce arkadaşlarınla oyuncaklarını paylaşmış mıydın? Oyuncaklarını paylaşırken sorunla karşılaştın mı, nasıl çözdün? Etkinliğini tasarlarken zorlandın mı? Grup arkadaşın ile yardımlaştın mı? Oyun etkinliğimizde yoruldunuz mu? Daha önce kurabiye yaptınız mı?” soruları sorulur.
Öğretmen çalışma kâğıtlarını dağıtır ve çocuklara, paylaşma durumundaki çocukların çözümünü çizerek ya da işaretleyerek göstermelerini açıklar. Yönergeyi yeniden duymaya ihtiyaç duyan çocuklara kısa açıklama yapar; boya kalemlerini paylaşmaları için hatırlatma ve gerektiğinde bireysel destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla tamamlanır.
