Ben kimim

1. Ben kimim (115 dk) Sınıf ortamı, 60-72 ay grubu çocukların bebeklikten çocukluğa uzanan büyüme, gelişme ve zaman içindeki değişim süreçlerini kavramaları amacıyla hazırlanır (FAB.1.ç, TAKB.1). Panoya çocukların ailelerinden gelen bebeklik fotoğrafları, boy ölçme şeridi, bebek giysileri ve şimdiki kıyafetleri asılır. Sabah çemberinde çocuklar sıcak bir tebessümle karşılanır ve büyümenin mucizesini anlatan ritmik bir gelişim şiiri okunur: Minicik bir bebektik dün, Büyüdük serpildik her gün. Şimdi koşar oynarız neşeyle, Bilgiyle dolarız sevgiyle. Şiirin ardından çocuklar minderlerine oturur, öğretmen panodaki bebeklik fotoğraflarını göstererek zamanın ve büyümenin akışını incelemeye davet eder. Merkeze yerleştirilen zaman şeritleri ve eski takvim yapraklarıyla çocuklar, zamanın ilerleyişini ve canlıların büyüme döngüsünü merakla incelerler. Minder çemberinde öğretmen çocuklara bir bebek patigi ve şimdiki ayakkabılarından birini gösterir (E1.1, E1.3, D12.1). "Sevgili çocuklar, bebekken yapamadığımız ama şimdi kendi başımıza rahatlıkla başarabildiğimiz neler var?" diye sorar. Çocuklar "Bebekken yürüyemezdik emeklerdik, şimdi koşuyoruz; bebekken konuşamazdık ağlardık, şimdi şarkılar söylüyoruz; kendi yemeğimizi yiyebiliyoruz ve ayakkabımızı bağlayabiliyoruz" diyerek kişisel bağımsızlıklarını gururla ifade ederler. Öğretmen boy ölçüm şeridinde her çocuğun boyunu işaretler ve büyümek için sağlıklı beslenmenin önemini modeller (SDB1.3). Öğretmen, bebeklik dönemindeki ihtiyaçların aileler tarafından karşılandığını, büyüdükçe özbakım ve bağımsızlık kazandığımızı açıklar. Çocuklar, bebeklik albümlerindeki fotoğraflara bakarken fiziksel ve zihinsel değişimlerini arkadaşlarıyla kıyaslayarak gelişim basamaklarını somutlaştırırlar. Ardından Minik Tohumun Koca Çınar Oluşu Masalı ilgiyle anlatılır (E2.5, D14.1): "Toprağın altında uyuyan minik bir meşe palamudu varmış. Palamut toprağın altında karanlıktan biraz sıkılmış: 'Ben ne zaman gökyüzünü göreceğim?' dermiş. Yağmur damlaları ona su vermiş, güneş toprağı ısıtmış. Zamanla minik tohum çatlamış, yeşil bir filiz çıkarıp toprağın üstüne uzanmış. Yıllar geçtikçe rüzgarlarla dans etmiş, kökleri güçlenmiş ve gökyüzüne uzanan ulu bir çınar ağacı olmuş. Dallarına kuşlar yuva yapmış. Koca çınar aşağıya bakıp gülümsemiş: 'Sabırla büyüdüm, beslendim ve şimdi tüm ormana gölge veriyorum!' demiş." Çocuklar masal üzerinden büyümenin sabır ve emek gerektiren güzel bir süreç olduğunu anlarlar. Çocuklar masaldaki tohum gibi her insanın da sevgi, ilgi, sağlıklı besinler ve bilgiyle beslenerek koca bir çınar gibi güçleneceğini kavrarlar. Sınıf alanında 'Bebek Adımlarından Dev Adımlara Parkuru' hareketli oyunu kurulur (HSAB.1.c, E2.5). Yere minderler, tüneller ve yer denge çizgisi yerleştirilir. Oyunun ilk istasyonunda çocuklar bebekler gibi tünelden emekleyerek geçerler. İkinci istasyonda paytak adımlarla yürürler. Üçüncü istasyonda ise büyümüş büyük çocuklar gibi yer denge çizgisi üzerinde dik ve dengeli adımlarla koşar adımlarla ilerlerler ve karşıdaki engelin üzerinden çift ayakla sıçrarlar. Bu hareket zinciri çocukların motor gelişim evrelerini bedenleriyle canlandırmalarını ve kaba motor kaslarını güçlendirmelerini sağlar. Parkurda bebeklikten çocukluğa geçiş hareketlerini sergileyen minikler, bedenlerinin kazandığı kuvvet ve esnekliği gururla hissederler. Hareketli oyunun ardından çocuklar sakin adımlarla çalışma masalarına geçerler (SNAB.4.e, SDB2.2). Masalarda ikiye bölünmüş resim kağıtları, boyalar ve ayna bulunur. Kağıdın sol tarafına bebeklik fotoğraflarını yapıştırıp o günkü boylarını simgeleyen minik el izi basarlar. Sağ tarafına ise şimdiki hallerini ve gelecekte ne olmak istediklerini (doktor, pilot, ressam, mühendis) çizerler. Masada çalışan çocuklar boyaları nezaketle paylaşır, birbirlerinin büyüme resimlerini ilgiyle incelerler. Masalarda gelecekteki meslek hayallerini çizen çocuklar, topluma faydalı birer birey olma yolundaki hedeflerini arkadaşlarına anlatırlar. Masalarda kendi boy ve kilo gelişim grafiklerini çizen çocuklar, sağlıklı büyümenin sırrının düzenli uyku ve dengeli beslenme olduğunu resimlerine yansıtırlar. Günün değerlendirme çemberinde minderlerde halka olunur (SDB1.3, D14.1). Öğretmen çocuklara sorular yöneltir: "Büyümek size nasıl bir duygu veriyor? Artık kendi başınıza yapabildiğiniz en sevdiğiniz iş nedir? Büyüdükçe sorumluluklarımız nasıl değişir?" Çocuklar bilinçli yanıtlar verirler. Ardından dinlendirici 'Büyüyen Ağaç Nefesi' egzersizi yapılır: Çocuklar minik bir tohum gibi yere çömelirler, derin bir nefes alırken yavaşça ayağa kalkıp kollarını gökyüzüne doğru uzatırlar ve nefes verirken bir ağaç gibi sakinleşirler. Bedenleri dinlenir. Değerlendirme anında çocuklar kendilerine emek veren ailelerine ve öğretmenlerine minnettarlık duymanın erdemini sevgiyle paylaşırlar. Masalarda hazırlanan 'Dünden Bugüne Benim Hikayem' albümleri sınıf panosuna asılır (SNAB.4.e). Çocuklar birbirlerinin gelişim aşamalarını hayranlıkla izlerler. Her çocuğun yakasına gösterdiği bağımsızlık ve özbakım becerileri için 'Kendi İşini Yapan Büyümüş Çocuk' yıldızı takılır. Çalışma masaları el birliğiyle temizlenir. Çocuklar büyümenin ve gelişmenin verdiği özgüvenle tebessüm ederek evlerine uğurlanırlar.