Evimizin çatısı üçgen

Öğretmen etkinlikten önce farklı boyutlardaki üçgen kartonları çocukların kolayca ulaşabileceği, güvenli sınıf noktalarına yerleştirir. Hareket alanını boşaltır; iki yol oluşturacak şekilde orta boy üçgenleri aralıklı olarak zemine sabitler. Yolun sonundaki silinebilir masa yüzeylerine tahta kalemiyle karışık daire ve üçgenler çizer. Yapıştırıcıları ve boya kalemlerini sanat masalarına hazırlar. Çocuklar yarım ay biçiminde otururken öğretmen bir üçgen göstererek “Bugün Üçgen Avı’na çıkacağız. Sizce bu şekli diğer şekillerden ayıran nedir?” diye sorar. Çocukların tahminlerini dinledikten sonra parmağıyla üç kenarı ve üç köşeyi tek tek izler. Çocuklar da havada büyük bir üçgen çizer; ardından parmaklarını birleştirerek üçgen oluşturmaya çalışır. Öğretmen “Müzik çalarken yürüyecek ve üçgenleri arayacağız. Müzik durunca olduğumuz yerde durup elimizdeki üçgenle masaya geçeceğiz. Koşmuyoruz, saklanmış eşyalara uzanmıyoruz ve arkadaşımızın bulduğu üçgeni almıyoruz.” açıklamasını yapar. Müzik açılır ve çocuklar sınıfta üçgen arar. Her çocuk bir üçgen bulduğunda onu elinde tutarak aramayı sürdürebilir; hiç bulamayan çocuklara öğretmen “Pencereye yakın yerlere bakabilirsin.” gibi kısa ipuçları verir. Müzik durduğunda çocuklar donar, üçgenlerini havaya kaldırır ve sırayla masalara geçer. Bulunan üçgenler birlikte boyutlarına göre karşılaştırılır. Öğretmen “Hangisi daha büyük, hangisi daha küçük? Çevirdiğimizde şeklin kenar ve köşe sayısı değişti mi?” sorularıyla incelemeyi destekler. Çocuklar üçgenlerini yan yana getirerek neye dönüştürebileceklerini düşünür. İsteyen çocuk insan vücudu, evin çatısı, ağaç veya dondurma külahından yararlanabilir; isteyen kendi fikrini oluşturur. Öğretmen önce iki üçgeni farklı yönlerde yerleştirip “Yapıştırmadan önce deniyorum, sonra karar veriyorum.” diyerek model olur. Çocuklar üçgenleri seçer, düzenler, yapıştırır ve boya kalemleriyle ayrıntıları tamamlar. Yapıştırıcı kullanırken az miktar sürmeleri hatırlatılır. Öğretmen ürünü çocuk adına tamamlamaz; “Üçgeni çevirirsen görüntü nasıl değişir?” gibi yönlendirici sorular sorar. Çalışmalar tamamlanınca çocuklar ikili gruplar hâlinde eserlerini inceler. Her çocuk çalışmasında üçgeni nerede kullandığını bir cümleyle anlatır. Ardından hareket alanına geçilir. Öğretmen üçgen yolunda iki ayağıyla kontrollü sıçramayı ve yolun sonunda yalnızca üçgenleri peçete veya tahta silgisiyle silmeyi gösterir. Çocuklar küçük gruplar hâlinde sırayla ilerler; hız karşılaştırması yapılmaz. Bekleyen çocuklar sıçrayan arkadaşları için üçe kadar sayar. Dileyen çocuk sıçramak yerine üçgenlerin üzerine basarak yürüyebilir. Masaya ulaşan çocuk karışık şekilleri inceler, üçgenleri bulup siler ve daireleri bırakır. Öğretmen gerektiğinde “Üç kenarı ve üç köşesi olanları ara.” ipucunu verir. Her çocuk katıldıktan sonra sınıf yeniden yarım ay biçiminde toplanır. “Bugün hangi şekli öğrendik?”, “Üçgenin kaç köşesi ve kaç kenarı var?”, “Etrafımızda üçgen şekline benzer neler var?” ve “Arabaların tekerlekleri üçgen şeklinde olsaydı ne olurdu?” soruları sırayla yöneltilir; çocukların gözlem ve gerekçeleri dinlenir. Sanat çalışmaları birlikte incelenerek panoda sergilenir. Son olarak öğretmen konuya ve yaşa uygun çalışma kâğıtlarını dağıtır. Üçgenleri bulma, işaretleme veya tamamlama yönergesini kısa biçimde açıklar, ilk örneği parmağıyla gösterir ve çocukların bağımsız denemesine zaman verir. Gerektiğinde sözel ipucu ya da bire bir destek sunularak çalışma kâğıtları çocuklarla tamamlanır.