Dans Eden Kelebekler

Sınıfa renkli tül, ipek, şifon veya hafif kumaştan eşarplar getirilir ve sınıfın ortasına bir sepet konularak eşarplar sepetin içine atılır. Çocuklara “Şimdi hep beraber ‘Dans Eden Kelebekler’ isimli oyunu oynayacağız. Ama ilk önce ortadaki sepetin çevresinde el ele tutuşup bir daire oluşturalım.” denir. Çocuklardan ortadaki sepetin içindeki eşarplardan ikişer tane almaları istenir. “Şimdi biz eşarplarımızla dans eden bir canlıyı dramatize edeceğiz. Sizce hangi canlı olabilir, dersiniz?” diye sorulur ve ipuçları verilir. “Bir kelebek, evet, evet, onun da kanatları bizim eşarplarımız gibi ince.” denir. Ardından “Bir kelebek bu kadar güzel kanatlara sahip olmadan önce nasıldı?” sorusuyla çocukların fikirleri alınır. Önce çok küçük bir yumurta olduğu anlatılır. Bir anne kelebeğin bu yumurtayı yumurtladığı, bu yumurtadan küçük bir tırtıl oluştuğu, bu tırtılın durmadan yiyerek şişmanladığı ve daha sonra kendine çok sağlam küçük bir ev yaptığı, buna “koza” denildiği açıklanır. Bir süre sonra bu kozanın içinden o çok güzel kelebeğin çıktığı söylenir. Bu gelişimin bir dansla canlandırılacağı belirtilir. “Bu hikâyeyi biz nasıl canlandırabiliriz? Bir düşünelim.” denir. Çocuklara yönergeler verilir: “Biz bir yumurta gibi yere yatalım. Bir tırtıl gibi yerde yürüyelim ve sanki yerdeki otları toplayalım, yer gibi yapalım.” Ardından “Daha önce cebimize koyduğumuz eşarpları üzerimize serelim ve kendimize bir koza oluşturalım. Bir süre hareketsiz duralım ve daha sonra kollarımızı ve bacaklarımızı gererek kozanın içinden çıkalım. Her iki elimizde iki eşarp var, onlar bizim renkli kanatlarımız olsun, tıpkı kelebeğinki gibi. Odanın içinde önce dikkatli, sonra cesaretle kollarımızı çırpalım.” denir. Kelebeklerin bir baloya gittikleri canlandırılır. İki kelebek karşılıklı durur ve dans etmeye başlar, birbirlerinin etrafında dönerler. Daha sonra beş kelebek bir araya gelir, bir daire oluştururlar, dört adım içeriye gelecek şekilde toplanırlar ve dört adım açılırlar. Her çift bunu karşılıklı bir kere tekrarlar. Kelebeklerin çok yorgun oldukları ve uyuyup bu güzel balodaki çiçekleri rüyalarında görmek istedikleri söylenir. Kelebekler yere yatar ve uykuya dalarlar. Hepsi yine uyanır, kollarını gererler. “Hepimiz şimdi tekrar çocuk olduk. Güzel kanatlarımızı ortadaki sepete koyalım.” denilerek drama sonlandırılır.