Can ve Ailesi

Öğretmen “Mini mini tavşanlarız. Zıp zıp zıplar, hop hop hoplarız. Zamanı gelince masamıza geçer, çalışır çabalarız.” diyerek çocukların masalara geçmelerini sağlar. Çocuklara çalışma sayfalarını ve kalemleri dağıtır. “Genç-Yaşlı ve Büyüklere Saygı (Değerler Eğitimi)” adlı çalışma sayfalarının yapılmasına rehberlik edilir. Ardından “Dedemin Gözlükleri” isimli parmak oyunu oynanır: Dedem uyurken (Uyuma öykünmesi yapılır) Gözlüklerini yitirmiş (Baş ve işaret parmaklarıyla gözlük yapılır) Aramış taramış (Sağa sola bakılır) Bir de bakmış (Eller başın üstüne götürülür) Başının üstünde (Başın üzerinde gözlük yapılır) Daha sonra “Can ve Ailesi” isimli hikâyenin videosu bilgisayar ortamında dinletilir. Hikâye şöyledir: Can, büyük bir ailede yaşıyordu. Annesi, babası, kardeşleri, büyükannesi, dedesi ve bir de şirin bir köpekleri vardı. Can ve ailesi birlikte vakit geçirmeyi çok seviyorlardı. Bütün aile akşamları evde bir araya gelip yemek yerler, sohbet ederlerdi. Büyükler küçüklerle oyunlar oynardı. Birbirlerine saygı duyarlar ve hiç üzmezlerdi. Tatile gidecekleri zaman hep birlikte giderlerdi. Özellikle büyükanne ve dedelerine daha çok önem verirlerdi. Onlar ailenin en yaşlılarıydı ve çok seviliyorlardı. Onlar büyüklere saygı duymanın çok önemli olduğunu biliyorlardı. Can, dedesi ve büyükannesiyle sık sık vakit geçirir, onlarla oyun oynar, yürüyüşlere çıkardı. Can, bu büyük ailenin içinde olduğu için çok mutluydu. (D14 Saygı) Öğretmen çalışmalara rehberlik eder.