Tatil Heyecanı ve Karne Sevinci

Öğretmen etkinlik öncesinde minderleri geniş bir daire oluşturacak, çocukların birbirine çarpmadan hareket edebileceği aralıklarla yerleştirir. Renkli kâğıtlardan hazırlanan karneleri çocukların kolayca görebileceği bir yere koyar; kullanılacak şarkıları hazır bulundurur. Çocuklar dairede ayaktayken öğretmen, “Bugün dönem boyunca yaptıklarımızı hatırlayacak, karne sevincimizi paylaşacak ve tatil hayallerimizi konuşacağız.” der. “Okula ilk geldiğimiz eylül gününü düşünelim; o gün kendini nasıl hissetmiştin?” sorusunu sorar. İsteyen çocuk duygusunu söyler, isteyen yüz ifadesi ve bedeniyle gösterir. Öğretmen her paylaşımı “Böyle hissetmen çok anlaşılır.” diyerek kabul eder. “Karne Günü Şarkısı”, “Karne Şarkısı” ve “Dans Et Eğlen Alkışla” sırayla açılır. Öğretmen önce alkışlama, yavaş dönme, kolları açma ve olduğu yerde adım atma hareketlerini modelleyerek çocukları dansa çağırır. Çocuklar şarkının ritmine göre kendi güvenli hareketlerini seçer; hareket etmek istemeyenler ritmi alkışlayarak katılabilir. Müzik yavaşlatıldığında öğretmen de hareketlerini küçültür ve “Şimdi kaplan adımlarıyla minderlerimize gidiyoruz.” der. Hep birlikte “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesini söylerler. Çocuklar sırayla minderlere basar, diğerleri kendi yerlerinde bekler; öğretmen acele etmeden güvenli geçişi destekler. Minderlerde oturulduğunda öğretmen, “Bugün karne alma günü. Karnemiz, bu dönem gösterdiğimiz emeği ve öğrendiklerimizi hatırlatan renkli bir kâğıttır.” açıklamasını yapar. “Bir ağacın kök salıp meyve vermesi gibi, siz de bu dönem denediniz, öğrendiniz ve büyüdünüz.” diyerek emeği vurgular. “Karne alınca nasıl hissediyorsun? Heyecanlı mısın?” sorularını yöneltir. Çocukların söylediklerini kısa cümlelerle tekrar eder; konuşmak istemeyen çocukların bir duygu yüzü yapmasına ya da başını sallamasına fırsat verir. Öğretmen, “Şimdi kısa bir tatile gireceğiz. Dinlenmek, vücudumuzun ve zihnimizin yeniden enerji toplamasına yardım eder.” der. “Tatilde sadece uyuyacak mıyız? Hem dinlenip hem eğlenmek için neler yapabiliriz? Tatil senin için ne demek?” sorularıyla sohbeti sürdürür. Çocuklar ikili eşleşerek önce yapmak istedikleri bir tatil etkinliğini seçer, sonra arkadaşına “Tatilde … yapmak istiyorum; çünkü …” cümlesiyle anlatır. Öğretmen örnek olur: “Tatilde ailemle yürüyüş yapmak istiyorum; çünkü temiz havada hareket etmek beni dinlendirir.” Ardından birkaç çocuk arkadaşının fikrini sınıfa aktarabilir. Üçer-dörderli küçük gruplar, konuştukları tatil fikrinden birini seçerek sessiz bir canlandırma hazırlar. Grup üyeleri birlikte ne yapacaklarına karar verir, iki ya da üç hareket belirler ve sırayla uygular; örneğin ziyaret etmeyi, oyun oynamayı, dinlenmeyi ya da aileyle kek yapmayı canlandırabilir. İzleyen çocuklar, “Onlar ne yapıyor?”, “Bu etkinlik nasıl hissettirir?” sorularına cevap verir. Öğretmen, her fikrin değerli olduğunu hatırlatır; çocukların tatil planlarının birbirinden farklı olabileceğini söyler. Yeniden müzik açıldığında çocuklar minderlerin çevresinde birbirlerine alan bırakarak dans eder. Müzik durduğunda öğretmen “Dinlen!”, “Gez!”, “Mutlu bir anını göster!” gibi kısa yönergeler verir. Çocuklar yönergeye uygun bir beden şekli oluşturur; oyun içinde kimse elenmez ve herkes kendi hızında katılır. Sonrasında çocuklar minderlere döner, üç yavaş nefes alıp verir ve öğretmenin “Bugün neler yaptık?”, “Karne ne demek?”, “Tatilde neler yapmayı planlıyorsun?” sorularını yanıtlar. Öğretmen her çocuğa renkli kâğıttan karnesini verirken emeğini fark eden kısa, kişisel bir cümle söyler; çocuklar isterse teşekkür eder, isterse karnesini sessizce alır. Son olarak öğretmen çalışma kâğıtlarını dağıtır, “Resimlere bak, tatilde yapmak istediğin etkinliği parmağınla göster ve nedenini söyle.” yönergesini açıklar; anlamakta zorlanan çocuklara seçenekleri tek tek göstererek destek verir. Çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte yapılarak etkinlik tamamlanır.