Öğretmen bilgisayarı ve videoları önceden açılmaya hazır hâle getirir; çocukların güvenle hareket edebileceği alanı düzenler. Çocukları yarım ay biçiminde oturmaya davet ederek “Sınıfımızda herkesin kendini güvende ve mutlu hissetmesi için neler yapabiliriz?” diye sorar. Çocuklara düşünmeleri için kısa süre verir; konuşmak isteyenlerin sırayla söz almasını sağlar. Ardından “Birazdan izleyeceğimiz videoda hangi kuralları fark edeceğinizi tahmin edin.” diyerek merak uyandırır.
“Sınıf Kuralları” eğitsel videosu bilgisayardan izletilir. Öğretmen gerekli yerlerde videoyu durdurarak “Burada ne oldu?”, “Bu davranış devam ederse ne olabilir?”, “Sence çocuk nasıl davranabilirdi?” sorularını yöneltir. Çocuklardan yalnızca davranışı söylemeleri değil, düşüncelerini “Çünkü…” ifadesiyle gerekçelendirmeleri istenir. İzleme sonunda her çocuk fark ettiği bir kuralı paylaşır; aynı kural tekrarlandığında farklı bir örnek vermesi için desteklenir. Öğretmen kuralların ceza vermek için değil, güvenliği sağlamak, birbirimizin hakkını korumak ve birlikte yaşamayı kolaylaştırmak için bulunduğunu açıklar.
Çocuklar ikili gruplara ayrılır. Her ikili “Sınıfta konuşmak isteyen iki çocuk”, “Bir arkadaşından bir şey isteyen çocuk”, “Oyunu bitirip ayrılan iki arkadaş” veya “Okuldan ayrılma zamanı gelen çocuk” durumlarından birini seçer. Önce uygun davranışı birlikte planlar, ardından kısa bir canlandırma yapar. Selamlaşırken “Günaydın”, ayrılırken “Hoşça kal”, “İyi günler” veya “İyi akşamlar”; bir şey isterken “Lütfen” ya da “Alabilir miyim?”, yardım gördüğünde “Teşekkür ederim” ifadelerini kullanmaları beklenir. Güvenli ayrılma durumunda çocuk, öğretmenine haber vermeden sınıftan çıkmaması ve yalnızca kendisini almaya gelen güvenilir yetişkinle ayrılması gerektiğini söyler. İstemeyen çocuk canlandırmak yerine çözümünü sözlü olarak anlatabilir.
Ardından “Yaşasın Okulumuz” şarkısının videosu açılır. Çocuklar şarkıya eşlik eder; “Şimdi okullu olduk”, “Sevinçliyiz hepimiz” bölümlerinde seçtikleri bir beden hareketini yaparlar. İkinci söyleyişte öğretmen sesi zaman zaman kısar, çocuklar sözleri birlikte sürdürür. Şarkı bitince sınıf içinde sakin adımlarla dolaşılan “Kural Dedektifleri” oyunu oynanır. Öğretmen “Arkadaşın konuşurken sözünü kesmek”, “Sınıfta yürümek”, “İzin almadan dışarı çıkmak”, “Yardım edene teşekkür etmek” gibi durumlar söyler. Çocuklar güvenli ve nazik davranış duyduklarında oldukları yerde başparmaklarını kaldırır; sorunlu davranış duyduklarında durup uygun çözümü söylerler. Oyun yarışma yapılmadan, her görüş dinlenerek sürdürülür.
Hareketten sakin etkinliğe geçmek için çocuklar yarım ay düzenine döner ve “Baş Parmağım” parmak oyununu öğretmeni model alarak oynar. Eller yumruk yapılır; adı söylenen parmaklar sırayla karşılaşır. “Nerdesin? Buradayım. Nasılsın efendim? Teşekkür ederim. Parmak kaç, arkaya kaç.” sözleri baş, işaret, orta, yüzük ve serçe parmaklarla tekrarlanır. İkinci turda çocuklar ses düzeyini ve hareket hızını birlikte belirleyebilir.
Öğretmen değerlendirmede “Kurallar neden gereklidir?”, “Okulda hangi kurallara uymamız gereklidir?”, “Sabah ve akşam karşılaştığımız kişilere ne demeliyiz?”, “Kurallara uymayan birine nasıl söylemeliyiz?”, “Evde hangi kurallara uyuyorsunuz?”, “Biri size yardımcı olursa ne demeliyiz?” ve “Birinden bir şey isterken ne demeliyiz?” sorularını sorar. Çocukların suçlayıcı olmayan, nazik çözüm cümleleri kurmasına rehberlik eder ve sınıfta uygulamak istedikleri bir kuralı nedenleriyle söylemelerini ister.
Son olarak konuya ve yaşa uygun çalışma kâğıtları dağıtılır. Öğretmen güvenli ve nazik sınıf davranışlarını gösteren görselleri parmakla işaretleme, uygun olmayan davranış için sözlü çözüm üretme ve bir nezaket ifadesini doğru durumla eşleştirme yönergelerini tek tek açıklar. Çocuklar çalışma kâğıtlarını bireysel olarak tamamlar; öğretmen gerektiğinde yönergeyi yeniden açıklar, seçenekleri azaltır veya sözel ipucu vererek destek olur.
