Öğretmen bilgisayarı ve videoları önceden açılmaya hazır duruma getirir; konuya ve yaşa uygun çalışma kâğıtlarını etkinliğin sonu için hazırlar. Çocukları yarım ay biçiminde oturmaya davet ederek “Bugün sınıfımızda kendimizi güvende ve mutlu hissetmemize yardım eden kuralları keşfedeceğiz.” der. Merak uyandırmak için iki kısa durum canlandırır: Önce konuşan birini dinler, ardından sözünü kesiyormuş gibi yapar. “Sizce hangisi sınıfımızı daha huzurlu yaptı? Neden?” diye sorar. Çocukların düşüncelerini kısa cümlelerle paylaşmalarına fırsat verir; konuşmak istemeyenlerin hareketle uygun davranışı göstermesine izin verir.
“Sınıf Kuralları” eğitsel videosu izletilir. İzleme öncesinde çocuklardan selamlaşma, söz isteme, yardım isteme, eşyaları özenli kullanma ve güvenli davranma örneklerini fark etmeleri istenir. Video uygun yerlerde kısa süre durdurularak “Burada ne oldu?”, “Çocuk şimdi ne yapabilir?” soruları yöneltilir. Video sonrasında çocuklar ikili gruplara ayrılır; eşler videoda fark ettikleri bir kuralı birbirlerine anlatır. Ardından isteyen çocuklar örneklerini grupla paylaşır. Öğretmen cevapları toparlayarak kuralın herkesi koruyan, birlikte yaşamayı kolaylaştıran bir anlaşma olduğunu açıklar.
Öğretmen “Kural nedir? Sizce sınıfımızdaki kurallar neler olabilir? Kurallar neden gereklidir?” sorularını sorar. Çocukların önerilerinden sırayla konuşmak, arkadaşını dinlemek, sınıfta güvenli hareket etmek, kullanılan eşyayı yerine bırakmak ve yardım gerektiğinde öğretmene haber vermek gibi somut örnekler oluşturulur. Güvenli ayrılma üzerinde özellikle durulur: “Okuldan ayrılırken öğretmenimize haber verir, yalnız çıkmaz ve bizi almaya gelen güvenilir yetişkinle gideriz.” açıklaması yapılır. Çocuklar bu yönergeyi “Haber veririm, beklerim, yetişkinimle giderim.” sözleri ve üç basit hareketle tekrar eder.
Nezaket ifadeleri kısa canlandırmalarla çalışılır. Öğretmen sınıfa geliyormuş gibi “Günaydın”, ayrılıyormuş gibi “Hoşça kal, iyi günler” der. Akşam karşılaşmasında “İyi akşamlar” ifadesini modeller. Bir şey isterken “Lütfen” veya “Alabilir miyim?”, yardım gördükten sonra “Teşekkür ederim.” denildiğini açıklar. İkişerli olan çocuklardan biri isteyen, diğeri cevap veren rolünü üstlenir; sonra roller değiştirilir. Çocuklar hazır cümlelerden birini seçebilir. Öğretmen doğru ifadeyi kullanmakta zorlanan çocuğa cümlenin başlangıcını söyleyerek destek olur.
Hareket gereksinimi için “Kuralı Göster” oyunu oynanır. Öğretmen “Dinliyoruz.” dediğinde çocuklar ellerini kulaklarına, “Söz istiyoruz.” dediğinde bir ellerini omuz hizasına, “Güvenli yürüyoruz.” dediğinde yavaş adımlarla yürür. “Ayrılıyoruz.” yönergesinde öğretmene haber verme, bekleme ve güvenilir yetişkinle gitme hareketleri sırasıyla yapılır. Oyun yarışmaya dönüştürülmez; hareketi karıştıran çocuk modeli izleyerek yeniden deneyebilir.
Çocuklar tekrar yarım ay biçiminde oturur ve “Yaşasın Okulumuz” şarkısının videosu açılır. İlk dinlemede ritme bedenleriyle eşlik ederler; ikinci dinlemede bildikleri bölümleri birlikte söylerler. Şarkının ardından “Baş Parmağım” parmak oyunu uygulanır. Öğretmen ellerini görünür biçimde tutarak baş parmaktan serçe parmağa kadar her bölümü yavaşça modeller. Çocuklar “Nerdesin? Buradayım. Nasılsın efendim? Teşekkür ederim.” sözlerine parmak hareketleriyle eşlik eder; ikinci tekrarda tempo biraz artırılır.
Değerlendirmede “Kurallar neden gereklidir?”, “Okulda hangi kurallara uymamız gereklidir?”, “Sabah ve akşam karşılaştığımız kişilere ne demeliyiz?”, “Kurallara uymayan birine nasıl söylemeliyiz?”, “Evde hangi kurallara uyuyorsunuz?”, “Biri size yardımcı olursa ne demeliyiz?” ve “Birinden bir şey isterken ne demeliyiz?” soruları konuşulur. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır; çocuklardan kurala uygun davranışları belirlemeleri ve güvenli ayrılma sırasını göstermeleri istenir. Yönerge iki aşamada açıklanır, öğretmen gerektiğinde bireysel ipucu verir ve çalışma kâğıtları çocuklarla birlikte tamamlanır.
