Sesimi Duyan Var Mı?

Öğretmen büyükçe bir kutunun içine ses çıkaran çeşitli nesneler koyar. Kutuyu sallayarak çocukların ilgisini çeker ve içindeki nesnelerin sesini çıkardığında çocuklardan duydukları sesle ilgili çağrışımlarını söylemelerini ister. Daha sonra önceden hazırladığı kedi, köpek, kuş, inek vb. hayvan resimlerini göstererek çocuklardan bu hayvanların seslerini taklit etmelerini ister. Çocuklara mutlu, üzgün, kızgın, korkmuş bir kedi, köpek, kuş, inek… nasıl ses çıkarır diye sorarak bu sesleri taklit etmelerini ister. Taklitler çocukların ilgisi doğrultusunda devam ettirilir. Dinlenmeleri için çocukları minderlere alarak çeşitli bilmeceler sorulur: Aktır tarlası, karadır tohumu, elle ekilir, dille biçilir. (Mektup) Ne ağzı var ne dili, konuşur insan gibi. Her gün yeniden doğar, dünyaya haber yayar. (Gazete) Çın, çın eder, haber sorar. (Telefon) Sesi var canı yok, konuşur ağzı yok. (Radyo) Daha sonra kartondan bir huni yapılır. Huninin dar tarafından konuşularak diğer tarafından bir çocuğun sesi dinlemesi istenir. Huninin geniş tarafından konuşularak diğer tarafından çocuğun sesi dinlemesi istenir. Aynı uygulamayı bir çocuktan yapması istenir ve çıkan ses dinlenir. Arkadaşımızla konuşurken huniyi kulağımıza tutarız ve dinlemeyi önce geniş, sonra dar tarafından yaparız. Deneyin sonucunda çocuklarla iki taraftaki ses iletme farklılıklarının nedenleri üzerinde tartışılır. Duyularımızda farklılıklar olduğundan bahsedilir. Mikrofon ve megafonun arasındaki farkı anlamaları sağlanır.