Pembe Rengini Öğreniyorum

Öğretmen etkinlik öncesinde flamingo boyama sayfalarını, çizgili kâğıtları, kartonları, pembe grapon kâğıtlarını, boyaları, çocuk makaslarını ve yapıştırıcıları masalara küçük grupların birlikte kullanabileceği biçimde yerleştirir. Pembe balonları çocuklar gelmeden şişirir; oyun alanında kaymaya yol açacak eşya bırakmaz. Müzik sistemi hazır tutulur. Çocuklar yarım ay biçiminde toplanınca öğretmen pembe bir balonu göstererek, “Bugün pembe konukları olan bir partiye hazırlanacağız. Pembe renkte hangi hayvanlar olabilir?” diye sorar. Yanıtlar dinlenir; flamingo adı söylendiğinde öğretmen, “Evet, parti konuğumuz pembe flamingo!” diyerek çocukların fikrini destekler. Öğretmen parmak oyununu önce yavaşça, el hareketlerini görünür biçimde modelleyerek söyler: “Renklerin en tatlısı / Pembedir onun adı / İşte bir flamingo, / Yapıyormuş tango / Bir ileri bir geri / Giymiş balerin eteği.” Çocuklar flamingo için tek ayak üzerinde dengede durmayı deneyebilir, ardından bir ileri-bir geri küçük adımlar atarlar. Denge kurmak istemeyen çocuklar oturdukları yerde kollarını kanat gibi açabilir. Oyun iki kez tekrar edilir; ikinci tekrarda çocuklar sözcüklere ve hareketlere eşlik eder. Öğretmen “Meraklı Flamingo” hikâyesini kısa, anlaşılır cümlelerle anlatır; önemli bölümlerde durup “Sence şimdi ne merak etmiş olabilir?” diye sorar. Hikâye sonunda iki-üç gönüllü çocuk, sırayla hikâyeden hatırladığı bir olayı anlatır. Öğretmen her çocuğun sözünü tamamlamasına zaman tanır ve “Flamingo hikâyede ne yapıyordu?” sorusuyla anlatılanları birleştirir. “Şimdi flamingonun partisi için kendi resmimizi hazırlayalım; flamingo adımlarıyla masalara geçiyoruz,” yönergesiyle sakin bir geçiş yapılır. Öğretmen çizgili kâğıtta bir çizgiyi siyah, yanındaki çizgiyi beyaz boyayarak örüntüyü gösterir ve “Siyah, beyaz, siyah, beyaz; sıra hangi renkte?” diye sorar. Çocuklar önce çizgili kâğıtlarında siyah-beyaz örüntüyü oluşturur, sonra flamingo boyama sayfalarındaki flamingoyu pembe renge boyar. Boyama tamamlanınca pembe grapon kâğıtlarından küçük parçalar koparır, parçaları hafifçe buruşturur ve flamingonun kuyruk bölümüne yapıştırırlar. Makas kullanmak isteyen çocuklar graponu kısa şeritlere kesebilir; zorlanan çocuğa öğretmen kâğıdı sabitleyerek ya da ilk kesimi modelleyerek destek verir. Çocuklar çalışmalarını kartona yapıştırır. Erken bitirenler kartondaki boş alana pembe balon veya flamingo ayağı çizerek çalışmasını tamamlamayı seçebilir. Masalar birlikte düzenlendikten sonra her çocuk çalışmasını kısa süreyle gösterir; isterse “Flamingomun kuyruğunda pembe grapon var” ya da “Çizgilerimde siyah-beyaz örüntü yaptım” cümlesini söyler. Çalışmalar yapıştırıcıyla panoda sergilenir. Öğretmen müziği açar ve çocukları flamingo dansına davet eder. Çocuklar kanatlarını açma, yavaş yürüme, bir ileri-bir geri gitme ve müzik yavaşlayınca heykel olma hareketlerini yaparlar. Öğretmen hareketleri kısa yönergelerle gösterir ve herkesin kendi alanında dans etmesini hatırlatır. Ardından pembe balonlar sınıfın uygun boş alanına dağıtılır. Müzik çalarken çocuklar balonlara basmadan dans eder; müzik durduğunda kendine yakın bir pembe balonu bulur. İsteyen çocuk öğretmenin “Hazır mısın?” uyarısından sonra balonun üzerine kontrollü biçimde oturarak patlatır. Balon sesiyle rahatsız olan çocuk balonu eliyle tutma, dansa devam etme ya da öğretmene balonu verme seçeneklerinden birini seçer; hiçbir çocuk balon patlatmaya zorlanmaz. Öğretmen patlayan balon parçalarını hemen toplar. Oyun tüm balonlar bitene kadar sürer ve sonunda herkes alkışlanır. Değerlendirmede çocuklar yeniden toplanır ve öğretmen “Hangi hayvan pembe renktedir?”, “Parmak oyununda flamingo ne yapıyordu?”, “Hikâyede flamingo ne yapıyordu?”, “Çizgili kâğıtta hangi renkleri kullandık?” ve “Balon patlatma oyununda müzik durunca ne yaptık?” sorularını sorar. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır, öğretmen yönergeyi kısa cümlelerle açıklar ve çocuklarla çalışma kâğıtları yapılırken gereksinim duyanlara bireysel destek verir.