Kutu Kutu Pense Oyunu

Çocuklarla çember olunur. “Kutu Kutu Pense” oyununu oynayacakları söylenir. El ele tutuşurlar ve şarkının sözleri söylenir: Kutu kutu pense Elmamı yerse Arkadaşım …. arkasını dönse (Hangi çocuğun adı söylendiyse o çocuk döner.) Arkadaşım ….. önünü dönse (Bütün çocukların adı söylenerek oyun sona erer.) Bu oyun burada bitse… Kitap merkezinden 365 Gün Öykü serisinden Işık Saklanabilir mi? kitabı çocuklara gösterilir. Çocuklarla sayfalardaki görseller üzerine konuşulur. Sayfalardaki görsellerin ne olabileceği hakkında tahminlerde bulunmaları istenir ve sayfalardaki yazıları göstermeleri istenir. Hikâye okunurken çocukların aktif şekilde dinlemelerine, soru sorulduğunda ve arkadaşlarıyla konuşurken göz teması kurmalarına, birbirlerinin sözlerini kesmemelerine dikkat edilir. Kitapta ateşböceğinin saklanacak yer bulmakta neden zorlandığı sorulur. “Sen ateş böceğinin yerinde olsan ne hissederdin?” diye sorulur. “Senin sınıfta zorlandığın durumlar oluyor mu? O zamanlarda neler yapıyorsun?” şeklinde sorular ile çocukların yeni ve zor durumlarla baş etme becerilerini fark etmeleri sağlanır (arkadaşlarından yardım isteme, pes etmeme, farklı çözüm yollarını deneme vb.). Çocukların verdiği örneklerde tehlike durumlar varsa (eğer yoksa öğretmen tehlikeli durumlara örnekler verir) bu gibi durumlardan kaçınmaları, yetişkin birinden yardım istemeleri veya bu gibi durumlarda ne yapmaları gerektiği çocuklara anlatılır. Bu gibi durumların canlandırılması da yapılıp pekiştirilir. Çocuklarla bahçeye çıkılır. Hava durumuna göre giyinmeleri istenir, gerekirse rehberlik edilir. Gerilen ipin üzerinden atlama oyunu oynanır. Öğretmen ve bir yardımcı ipin ucundan tutarak gererler. Çocukların ipin üzerinden sırayla atlamaları sağlanır. Sıradayken arkadaşlarını rahatsız etmemeleri, iteklememeleri, sıradan çıkmamaları ve herkesin kendi alanında durması gerektiği söylenir. Her turda ip biraz daha yükseltilerek ip atlama oyununa devam edilir. Yorulanların izin isteyerek belirlenen köşede dinlenebilecekleri söylenir. Sıralamada sık sık önünde/arkasında şeklinde vurgulanır. (Örn: “Şimdi İpek’in önündeki arkadaşımız” gibi.) Sınıfa girildiğinde çocuklar masalara alınır ve ayağa kalkmaları istenir. Öğretmen sandalyenin önünde/arkasında yönergeleri verir ve çocuklar yönergelere uygun hareket ederler. Ardından çocukların ellerine istedikleri bir oyuncak almaları istenir. Yukarıda/aşağıda yönergelerini verir ve çocukların şaşırmadan devam etmelerini ister. Her iki oyunda da tek çocuk kalana kadar oyun devam ettirilir. Kazanan çocuklar alkışlanır.