Öğretmen, çocuklar gelmeden önce oyun hamuru kaplarını temizleyip her masaya fon kartonu, boya kalemleri, makas, yapıştırıcı ve ponponları yerleştirir. Renkli para görsellerini ortaya koyar; kâğıt ve plastik bardakları daha sonra kullanılmak üzere ayırır. Çocuklar minderde yarım daire olduğunda öğretmen bir para görseli göstererek, “Bu para konuşabilse bize nereye gitmek istediğini söylerdi? Sizce hemen harcanmak mı, biraz saklanmak mı isterdi?” diye sorar. Fikirler dinlenir. “Ben, küçük kaplanım; taştan taşa atlarım, minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesi hareketlerle söylenir ve çocuklar belirlenen masalara geçer.
Öğretmen oyun hamuru kabını göstererek, “Bugün bununla ayıcıklı bir kumbara yapacağız. Kumbara, paramızı güvenle biriktirdiğimiz yerdir.” der. Fon kartonundan ayıcığın yüz, kulak ve pati parçalarını önce kendi malzemesi üzerinde göstererek çizer; çocukların parçaları istedikleri renklerde tasarlayabileceklerini belirtir. Çocuklar parçaları keser, boyar, ponponlarla süsler ve yapıştırarak kaplarının üzerine yerleştirir. İsteyen çocuk daha sade bir ayıcık ya da farklı yüz ifadesi yapabilir. Öğretmen makası kapalı şekilde taşıma ve yapıştırıcıyı yeteri kadar kullanma hatırlatmasını yapar; kesme ya da yapıştırmada desteğe gereksinim duyan çocuklara parçayı sabitleyerek yardımcı olur. Çalışırken “Kum Kum Kumbara” şarkısı birlikte söylenir. Bitiren çocuklar ayıcıklı kumbaralarının para atılacak yerini öğretmene gösterir ve masadaki kırpıntıları birlikte toplar.
Minderlere dönüldüğünde öğretmen, “Bütçe, elimizdeki parayı planlamaktır. Gelir, elimize geçen para; gider ise para vererek aldıklarımızdır.” açıklamasını yapar. “Para sınırlıysa önce hangilerini düşünmeliyiz?” sorusuyla ihtiyaç kavramına ulaşır. Yaşam için gerekli olan su, yemek, giysi ve barınmanın ihtiyaç; sahip olmasak da yaşayabildiğimiz ya da elimizde varken yenisini istediğimiz şeylerin istek olabileceğini söyler. Ekmek-pamuk şeker, ayakkabı-parfüm ve su-çikolata örneklerini ikili biçimde sorar. Çocuklardan yalnızca seçim yapmaları değil, “Bunu neden ihtiyaç/istek düşündün?” diyerek gerekçe sunmaları istenir. Farklı gerekçeler dinlenir; bir eşyanın yıpranmışsa ihtiyaç olabileceği vurgulanır.
Öğretmen çocukları üçerli küçük gruplara ayırır ve her gruba eşit sayıda renkli para görseli verir. Fon kartonundan hazırladığı market, fırın, ayakkabıcı ve pamuk şekerci işaretlerini; ürünleri temsil eden basit çizimleri bardakların yanına yerleştirir. Her grup sırayla alışveriş yapan, dükkân görevlisi ve bütçe danışmanı rollerini seçer. “Bu sizin bütçeniz. Önce ihtiyaçları seçin, sonra paranız kalırsa bir isteğinizi konuşarak seçebilirsiniz.” yönergesi verilir. Çocuklar para görsellerini vererek alışveriş yapar; danışman seçimin nedenini gruba hatırlatır. Öğretmen, “Her para harcanmalı mı?”, “Kalan parayla başka ne yapabiliriz?” sorularıyla problem çözmeyi destekler. Roller değiştirilerek herkesin katılması sağlanır. Alışveriş sonunda gruplar aldıklarını ihtiyaç ve istek olarak açıklar; kalan para görsellerini kendi ayıcıklı kumbaralarına atar. Biriktirilen paranın ilerideki ihtiyaçlar veya ihtiyacı olanlara yardım için kullanılabileceği konuşulur.
Ardından çocuklar, tabağa yiyebileceği kadar yemek alma, musluğu gereksiz açık bırakmama, kullanılmayan ışığı kapatma ve oyuncağa özen gösterme durumlarını kısa canlandırmalarla gösterir. Her canlandırmadan sonra arkadaşları, “Bu davranış bütçeye ve doğaya nasıl yardım eder?” sorusunu yanıtlar. “Benim bir kumbaram var, içine atarım paralar.” tekerlemesi ritim tutularak söylenir ve masalara geçilir.
Her çocuk bir plastik kaşık, ponponlar ve üzerinde sayı bulunan bir bardak seçer. Öğretmen sayıdaki miktarı birlikte sayarak kaşıkla bardağa ponpon bırakmayı modeller. Çocuklar sırayla sayı kadar ponponu taşır, arkadaşları saymayı kontrol eder; hata olursa birlikte yeniden sayarlar. Amaç hızlı olmak değil, sayıyı dikkatle eşleştirmektir. Son bölümde çocuklar kumbaralarını gösterip bugün bir ihtiyaçlarını, bir isteklerini ve tutumlu olmak için yapabilecekleri bir davranışı paylaşırlar.
Etkinlik uygulaması tamamlandıktan sonra konuya ve hedef yaş grubuna uygun hazırlanmış çalışma kâğıtları çocuklarla uygulanır. Öğretmen çalışma kâğıdı yönergelerini yaş düzeyine göre açıklar, çocukların çalışmalarını gözlemler ve gerektiğinde bireysel destek sunar.
