Keloğlan

Çocuklara Keloğlan masallarından biri okunur. Masal karakterleri ve özellikleri hakkında sohbet edilir. Ardından çocukların ebeveynlerinden biri Keloğlan kılığına girerek sınıfa gelir ve çocuklara sürpriz yapar. Keloğlan çocuklara çeşitli bilmeceler sorar: "Doktor verdi, çabucak içtim, hemen iyileştim." (ilaç), "Bilmece bildirmece, el üstünde kaydırmaca" (sabun), "Bahçede, kırda dolaşır, evini sırtında taşır." (kaplumbağa), "Dalda durur, elde durmaz." (kuş), "Gökte gördüm bir köprü, rengi var yedi türlü." (gökkuşağı). Keloğlan kafiyeli konuşur ve çocuklarla birlikte şarkı söyler: Ben bir garip keloğlanım, Keloğlanım budur sözüm. Eşeğimin yok palanı, Bir eşeğim var, bir de sazım. Varım, yoğum doğruluktur, Kendimden başkasına geçmez nazım Hiç de sevmem ben yalanı. Çoktan beri açlıktan korkar ağzım Bir kocakarı anam var, Bana bir saray kızı lazım. Birkaç tavuk, bir de inek, Her gün konar kel kafama, Evsiz kalmış birkaç sinek. Şarkıdaki ve Keloğlan'ın sözlerindeki kafiyelere dikkat çekilir. Çocuklar da kafiyeli sözcükler üretir. Ardından Keloğlan gider ve çocuklar gruplara ayrılarak izledikleri masaldaki rolleri paylaşırlar (Keloğlan, Ay Kız, Keloğlan'ın annesi, Padişah vb.). Hazırlıklarını yaparlar ve arkadaşlarına sergilerler.