Güzel Evim, Canım Ailem

Çocukların öğretmeni rahatça görebilecekleri şekilde oturmaları sağlanır. Öğretmen kendi evini ve ailesini çocuklara anlatarak tanıtır: "Benim evim apartmanın 3. katında, biz evde 3 kişiyiz..." Ardından çocuklara sırayla kendi evlerini ve ailelerini tanıtmaları için fırsat verilir. Ev adreslerini bilip bilmedikleri sorulur. "Evimiz" parmak oyunu öğretmen tarafından hareketleriyle söylenir ve hep birlikte tekrar edilir. EVİMİZ Burası bizim evimiz (Eller başın üzerinde çatı yapılır) Annem, babam (Sol elin parmakları açılır. Baş parmak ve işaret parmak gösterilir) Kardeşim, ablam ve ben (Orta, yüzük ve serçe parmak) Tam beş kişiyiz. (Sağ elin parmakları açılır) Çok mutluyuz, neşeliyiz. (Kollar havaya kaldırılır) Parmak oyununun ardından kitap merkezinden seçilen bir hikâye kitabı okunarak soru-cevap şeklinde sohbet edilir ve "Güzel Evim" şarkısı önce öğretmen tarafından, daha sonra çocuklarla birlikte söylenir. Güzel Evim Kapı pencere duvar. Herkesin bir evi var. Bizimki şu tek katlı. Kutu gibi pek tatlı. Orda doğdum büyüdüm. Emekledim yürüdüm. Yazın korur sıcaktan Kışın soğuktan kardan. Şu sokaktan gelinir Hemen kolay bulunur Adres alın yine de Buyurun gelin bize de. Öğretmen: "Çocuklar! Haydi biz de kendimize kutu gibi evler yapalım." der ve çocukların grup sayılarına göre büyük iki veya üç adet karton kutuyu sınıfa getirir. Karton kutuların üst açık kısımları üçgen şeklinde birleştirilip çatı olacak şekilde bantlanır. Tahta kalemleri ile eve pencere ve kapı çizilir. Öğretmen kapıyı açılabilir olması için yarım şekilde keser. Öğretmen evlerin kapılarını çizerken birinin geniş, birinin dar olmasına dikkat eder. Çocuklar ev sayısına göre gruplara ayrılırlar. Her çocuğa pastel boyaları verilir. Birbirleriyle fikirlerini paylaşarak evleri boyamalarına fırsat tanınır. Hangi evin kapısının dar, hangi evin kapısının geniş olduğu sorulur. Belli bir süre çocukların tamamladıkları evler ile oyun kurmaları için zaman tanınır.