Evim

Çocuklarla “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Etkinliği duyunca, sandalyeye konarım.” tekerlemesi söylenerek masalara geçilir. Öğretmen çocuklardan çalışma sayfalarıyla kalemlerini almalarını ister. “Evimi Seviyorum (Değerler Eğitimi)”, “Evimdeki Sorumluluklarım (Değerler Eğitimi)” ve “Yolu Bulalım” konulu çalışma sayfaları yönergelere uygun olarak tamamlanır. Öğretmen çocukların çalışmalarına rehberlik eder. Çalışmanın ardından sınıf toplanır ve hikâye zamanı için yarım daire şeklinde sandalyelere oturulur. “Benim bir saatim var kulağıma koydum. Tik tak tik tak şimdi hikâye zamanı şipşak şipşak” tekerlemesi ile hikâyeye geçilir. “Kardeşim Yürüyecek” hikâyesi kuklalarla oynatılır. Kardeşim Yürüyecek Elif’in kardeşi henüz 10 aylıktı. Yürüyemediği için ellerini kullanarak, dizlerinin üzerinde emekliyordu. Bazen ayakta durmaya çalışıyor, düşmemek için eşyalara tutunuyordu. Elif, kardeşinin ellerinden tutarak ona yürümeyi öğretiyordu. Elif: — Anneciğim yürümek ne kadar önemli. iyi ki ayaklarımız var. Bizi istediğimiz yere götürüyor. Ayaklarım sayesinde koşuyor, zıplıyor, bisiklete binebiliyorum. Annesi: — Sadece ayaklar mı önemli? Peki eller? Elif: — Ellerim olmasaydı hiç bir şeyi tutamazdım. Topumu, bebeğimi, çantamı, kalemimi... Haklısın anneciğim eller de çok önemli. Annesi: — Vücudumuzdaki tüm organlar çok önemli. Hepsinin bir görevi var. Gözlerimiz sayesinde görüyor, kulaklarımız sayesinde duyuyoruz. Burnumuzla kokuları hisseder, dilimizle tatları alırız. Peki, derimizle ne hissederiz Elif? Elif: — Derimizin bir işe yaradığını bilmiyordum. Annesi: — Peki soğuğu sıcağı, sert, yumuşak cisimleri neyle hissederiz? Elif: — Elimizle. Annesi: — Peki banyo yaparken neden sırtım üşüdü ve ya yüzüm yandı diyorsun? Vücudumuzun her yeri deriyle kaplıdır. Tüm vücudumuz sıcak, soğuk, sivri, küt yumuşak, sert cisimlere karşı duyarlıdır. Dokunma duyumuzdur. Al bakalım bu havluyu sert mi, yumuşak mı? Elif: — Yumuşak. Annesi: — Nasıl anladın? Elif: — Dokunarak, hissettim. Annesi: — Haydi şimdi kardeşinin banyo saati geldi. Onun suyunu birlikte hazırlayalım. Kardeşine ılık su gerekli bunu nasıl yapacağız? Elif: — Biraz soğuk, biraz sıcak. Annesi: — Aferin benim kızıma. Annesi musluktan bir kovanın içine, biraz soğuk biraz da sıcak su akıttı. Sonra dirseği ile suyun sıcaklığını kontrol etti. — Tamam ılık suyumuz hazır, haydi sen de hisset... Elif elini kovaya soktu. — Evet! Su ılık, dedi. Elif ile annesi kardeşini bir güzel banyo yaptırdılar. Kardeşi hiç ağlamadı. Hikâyenin ardından hikâye hakkında sohbet edilir. Çocuklarla kardeşleri hakkında konuşulur. Çocuklara kardeş ile ilgili bir şarkı öğrenecekleri söylenir. Çocuklarla birlikte müzik merkezine geçilir ve “Bir Evimiz Var” adlı şarkı bilgisayardan açılır. Ritim aletleriyle müziğe ritim tutulur ve şarkı tekrar edilir.