Engel Değil

Çocuklar oyun etkinliği için geniş bir alanda çember olarak ayakta dururlar. Öğretmen “Körebe” oyununun oynanacağını söyler ve kurallarını açıklar. Çemberin içine gönüllü bir ebe alınır. Ebenin gözleri eşarp ile bağlanır. Çocuklar “Körebe körebe beni tanımaz isen ebesin körebe” sözlerini ezgili bir şekilde söyleyerek dönerler. Gözleri bağlı ebe, şarkının sonunda öğretmenin desteği ile ilerler ve bir arkadaşının karşısına geçer. Saçlarına, yüzüne dokunarak arkadaşını tanımaya çalışır. Tanımakta zorlanırsa çeşitli sorular yönelterek bulmaya çalışır (Kız mı erkek mi? Saçları sarı mı, kahverengi mi? vb.). Tanırsa gözleri açılır ve çembere geçer. Tanınan öğrenci ebe olur ve oyun bu şekilde istekli tüm çocuklar ebe olana kadar devam eder. Oyun sonunda çocukların minderlere oturmaları sağlanır. Öğretmen bir ritim aleti alır ve çocuklardan gözlerini kapatmalarını söyler. Ses çıkarır ve hangi ritim aletine ait olduğunu bulmalarını ister. Ritim aletinin ismini bildiklerinde sıra ile dağıtılır. Daha önceden öğrenilen şarkılar ritim aletleri eşliğinde söylenir. Müzik etkinliği sonunda çocuklara “Tekerlekli sandalyede olmamız müzik aleti çalmamıza engel olabilir miydi?” diye sorulur ve alınan cevap doğrultusunda sohbet edilir. Daha sonra çocuklar Okuma Yazmaya Hazırlık çalışması için masalara yönlendirilir. “Farkındalık, eşleştirme ve çizgi” çalışma sayfaları ile boya kalemleri dağıtılarak yönerge doğrultusunda tamamlamalarına rehberlik edilir.