Dondurma Yapalım

Öğretmen kukla köşesini bir dondurmacı dükkanı gibi düzenleyerek çocuklarla dramaya hazırlanır. Renkli dondurma görselleri kullanılır. Öğretmen ya da çocukların içinden seçilen biri satıcı olabilir. Diğer çocuklar dondurmacıya gelerek sıra olurlar. İstedikleri dondurmayı söylerler ve satıcı yardımcı olur. Nezaket sözcükleri kullanılır: "Ben çilekli dondurma istiyorum", "Ben çikolatalı dondurma istiyorum" gibi. "Çok teşekkür ederim", "Rica ederim" gibi ifadeler kullanılır. Daha önceden öğrenilen para kavramı çocuklara hatırlatılır ve bozuk paraları kullanarak dondurma satın alma canlandırması yapılır. Ardından sınıfa dondurma yapımı için gönüllü veliler davet edilir. Masaya dondurma için gerekli malzemeler dizilir ve çocukların malzemeleri incelemeleri istenir. Bu malzemelerle ne yapılabileceği hakkında beyin fırtınası yapılır. Ardından velilerin de yardımı ile dondurmalar hazırlanır. Danino kaplarına malzemeler yerleştirilir. Çocukların istedikleri reçel veya reçel suyu ilave edilir. Dondurulmak üzere dondurmalar dondurucuya hep birlikte yerleştirilir. Sonrasında öğretmen çocuklara bir bilmece sorarak çocukların dikkatini çeker ve U düzeninde oturmalarını sağlar: "Bilmece bildirmece, dil üstünde kaydırmaca" (dondurma). Bilmece cevabı alındıktan sonra çocuklarla "Dondurmanın hangi mevsimde yenmesi gerektiği, çok soğuk ve buzlu dondurmalar yediğimizde neler olabileceği" tartışılır. Ardından "Kasabanın Dondurmacısı" adlı hikaye anlatılır. Bir varmış bir yokmuş, zamanın birinde çok uzak bir kasabaya haftanın üç günü bir kasabanın dondurmacısı geliyormuş. Kasabadaki herkes, özellikle de çocuklar, dondurmacının geleceği günü iple çekiyorlarmış. Hatta çocuklar sırf dondurma yemek için özenle para biriktiriyorlarmış. Dondurmacının arabasında her çeşit dondurma varmış: çilekli, çikolatalı, limonlu, böğürtlenli, kavunlu, vişneli, vanilyalı ve daha bir sürü çeşit. Kasaba halkı her çeşidini çok seviyormuş ve dondurmaların hepsi doğalmış, bu yüzden dondurmacının yeri kasabalılar için ayrıymış. Dondurmacı kasaba meydanına geldiğini haber eder gibi son ses bir müzikle gelirmiş; kasabanın yoluna girince herkes anlarmış dondurmacının geldiğini. Ne zaman kasabaya gelse dondurmacının başı bir anda dolarmış, herkes dondurma alırmış ve öyle geri dönermiş. Yine bir gün dondurmacı son ses müziği ile kasabaya girmiş ve meydanda durmuş. Herkes hemen başına doluşmuş ve dondurma almaya başlamış. Kasabanın çocukları ise her zaman beraber alırlarmış dondurmalarını. Yine toplanmışlar meydanda ve dondurmacıya doğru giderken içlerinden Ali uzakta durmuş. Arkadaşları hemen sormuşlar: "Ne oldu Ali? Niye uzakta duruyorsun?" Ali çekingen ve mahcup bir şekilde "Bugün benim param yok" demiş. Arkadaşları bu duruma ve Ali'nin haline üzülmüşler. Hemen kendi aralarında para toplamışlar ve arkadaşlarına da dondurma alacaklarını söylemişler. Ali çok mutlu olmuş ve hepsine tek tek teşekkür etmiş. Bu sırada uzaktan onların konuşmalarına kulak misafiri olan dondurmacı, çocukların bu davranışlarını çok takdir etmiş ve mutlu olmuş. Çocuklar dondurma almak için dondurmacının yanına gitmişler ve dondurmacı "Bu seferlik hepinize dondurmalar benden" demiş ve hepsine istedikleri dondurmayı külahlara koyup vermiş. Çocuklar çok mutlu olmuş ve şimdiden bir sonraki dondurma gününü heyecanla beklemeye başlamışlar. Hikaye bittikten sonra soru-cevap şeklinde hikaye ile ilgili sohbet edilir. Gönüllü öğrencilerin hikayeyi anlatması istenir. Masalara geçilerek "Dondurma renk, eşleştirme, örüntü ve sayı" çalışma sayfaları dağıtılır. Yönergelere göre tamamlanan çalışmalar kaldırılır ve sınıf toplanır.