Doğayı Sev, Ağacı Koru!

Öğretmen, çocuklara “Doğayı sev, ağacı koru!” sözünden ne anladıklarını sorar ve onlardan U düzeninde minderlerine oturmalarını ister. Çocukların fikirleri dinlenir. Ormanın önemi, ağaçların faydaları, ormanda yaşayan hayvanlar, ormanları korumazsak neler yaşanabileceği ve orman yangınlarına nelerin sebep olabileceği konuşulur. Ormanların oksijen kaynağı olduğu, binlerce canlının evi olduğu ve ağaçların yağmur yağmasını sağladığı anlatılır. “Orman Haftası” ile ilgili parmak oyunu hep birlikte söylenir ve çocuklara bilmeceler sorulur. Kuş uçtu, uçtu Bir dala kondu Dal onu korudu Ona ev oldu Sincap koştu, koştu Bir ağacı oydu Ağaç onu korudu İnsan yürümekten yoruldu Ağacın altına oturdu Ona gölge oldu Ağaç birdi, iki oldu İkiydi beş oldu Çoğaldı, çoğaldı Büyük bir orman oldu BİLMECELER Yazın giyinir, kışın soyunur. (Ağaç) Kayalardan ezilir, yeryüzüne dökülür, yetiştirmek için bitkiler oraya dikilir. (Toprak) Ağacın parçasıdır, rüzgâr ile sallanır, rengi yeşildir ama sonbaharda sararır. (Yaprak) Hayvanların yuvası, ağaç doludur orası. (Orman) Ardından “Orman Ne Güzel” şarkısı bilgisayardan açılır. Animasyon izlenerek şarkı birkaç kez tekrar edilir. Çocukların bedenleriyle ritim tutması sağlanır; dizlere vurarak, elleri şaklatarak gibi. ORMAN NE GÜZEL Kestane, gürgen, palamut, Altı yaprak üstü bulut, Gel sen burda derdi unut, Orman ne güzel, ne güzel. Dallar kolkola görünür, Yaprak yaprağa sürünür, Kışın karlara bürünür, Öğretmen dramaya geçiş için çocuklara kısa bir hikâye anlatır ve yarıda keserek hikâyeyi çocukların tamamlamalarını ister. Çocukların problem çözümüne ilişkin öneri sunmaları beklenir. Her çocuğa konuşması için fırsat verilir. Hikâye şöyledir: Kocaman, içinde binlerce ağacın ve hayvanların olduğu bir orman varmış. Bu ormanın adı “Mutluluk Ormanı”ymış. Çünkü orada yaşayan her canlı çok mutluymuş. Sincaplar, aslanlar, yılanlar, farklı ağaçlar, çiçekler, kertenkeleler... (çocukların eklemeleri beklenir) Ormana yağmur yağdığında hayvanlar ve bitkiler daha bir mutlu olurmuş. Ağaçlar yağmurun yağmasını sağlarmış ve toprak kaymasını önlermiş. Ama bu güzel, mutlu ormana bir gün bir araba gelmiş. İçinden bir sürü insan inmiş ve başlamışlar o güzel ağaçları bir bir kesmeye. Tüm hayvanlar ağlamaya başlamış çünkü yuvaları yerle bir olmuş. Bir süre sonra ormanda hiç ağaç kalmamış. Hayvanlar ne yapacaklarını düşünmeye başlamış. Artık orada nasıl yaşasınlar... (hikâye burada kesilerek çocukların düşünmeleri ve hikâyeyi tamamlamaları istenir) Ardından esas çalışma için “Orman Yolculuğu” yapılır. Öğretmen yönergelerle çocukları yönlendirir: “Evet çocuklar, ormanda yürümeye başlıyoruz. Ne kadar çok bitki var, her yer yemyeşil. Bir ses geldi. Sizce ne olabilir? Korkunç bir sese benziyor. Bence kaçalım, koşuyoruz. Bakın dikenli otlar. Haydi dikkatli geçelim. Şimdi de kocaman kaya ve taşlar. Nasıl yürümeliyiz? Birbirimize tutunalım. Mis gibi bir koku geliyor. Bakın galiba çiçeklerin kokusu. Ne kadar çok çiçek var? Sayalım çiçekleri: 1, 2, 3, 4, 5, 6... Ne renk çiçekler var? Sizce hangisi daha güzel? Yolda hangi hayvanları görüyorsunuz?” (çocukların söyledikleri hayvanların taklidi yapılır) “Bakın uzun bir yılan. Nasıl desenleri var? Bakın kocaman bir ayı. Sessiz olun bizi görmesin, bence saklanmalıyız. Nereye saklanalım? Önümüze çıkan dereye baksanıza. Ne kadar güzel yabani ördekler var, hele kocaman balıklara bir bakın. Bu dereyi nasıl geçmeliyiz?” (çocukların çözüm önerileri dinlenir) “Biraz karnım acıktı çocuklar. Şuradaki muz ağacı değil mi? Bakın bir maymun da orada. Haydi muzlardan biraz yiyelim. Tepede var. Haydi uzanalım. Çocuklar bakın burada ağaçlar ne kadar az. Galiba kurumuş. Yanımızda getirdiğimiz fidanları dikme zamanı. Haydi alın fidanlarınızı. Önce toprağımızı kürekle kazalım. Şimdi fidanımızı koyalım. Toprağımızı kapatalım. Biraz su da verdik mi tamam. Artık bizim de burada küçük bir ormanımız oldu.” Rahatlama çalışması olarak çocukların “Orman Yolculuğu”nda gördüklerini resmetmeleri istenir. Sonrasında çocuklara “Fidan Diken Çocuk” sayfaları dağıtılır. Çocukların istedikleri gibi renklendirmeleri sağlanır. Çocukların boş kafa kısmına vesikalık fotoğrafları yapıştırılır ve etkinlik tamamlanır.