Büyük küçük kavramını öğreniyorum

Öğretmen etkinlikten önce renkli fon kartonlarına farklı büyüklükte daireler çizer; A4 kâğıtlarını, makasları, yapıştırıcıları ve boya kalemlerini masalara yerleştirir. Büyük-küçük eşleştirmeleri içeren yaşa uygun çalışma kâğıtlarını ayrıca hazırlar. Çocukları yarım ay biçiminde oturtarak “Bugün çok büyük ve çok küçük iki kahramanla tanışacağız. Sizce kim olabilirler?” der; tahminleri gerekçeleriyle dinler. Dikkati toplamak için hareketleri önce kendisi gösterir, ardından çocuklarla parmak oyununu söyler: “Şaplat şaplat şaplat şaplat şaplat” denirken eller şaplatılır; “Şıklat şıklat şıklat şıklat şıklat” denirken parmaklar şıklatılır; “Döndür döndür döndür döndür döndür” denirken eller döndürülür. “Elleri koy masaya, haydi rahatla” sözleriyle eller dizlere bırakılır. Öğretmen büyük sözcüğünde kollarını açar, küçük sözcüğünde bedenini küçültür; çocuklar hareketleri tekrarlar. “Büyük Dev ile Küçük Cüce” hikâyesini sesini ve bedenini kahramanların büyüklüğüne göre değiştirerek anlatır: Küçük cüce bahçesine bir fasulye tohumu eker ve yorulup uyur. Sabah uyandığında fasulyenin gökyüzüne kadar büyüdüğünü görür. Büyük yapraklara basarak tırmanır, bulutların üzerine çıkar ve kocaman bir şatoya ulaşır. Kapıyı çalınca büyük bir dev karşısına çıkar. Cüce önce korkar; ancak dev onu güler yüzle karşılar ve ona bir ziyafet hazırlar. Cüce vedalaşıp bahçesine döner, yorgunluktan uyur. Sabah fasulyenin kaybolduğunu görünce yaşadıklarının bir rüya olduğunu anlar. Öğretmen anlatım sırasında “Sizce cüce kapı açılınca ne görecek?” ve “Dev cüceye nasıl davranabilir?” sorularıyla tahmin alır; farklı düşüncelerin olabileceğini belirtir. Hikâye bitince çocuklardan olayları sırasıyla hatırlamaları istenir. “Önce ne oldu, sonra ne oldu, en sonunda ne oldu?” sorularıyla çocukların birbirini tamamlamasına fırsat verilir. Ardından kaynak soruları yöneltilir: “Hikâyemizde büyük olan kimdi? Küçük olan kimdi? Cüce fasulye tohumu büyüdüğünde tırmanarak nereye gitti? Dev, cüceyi nasıl karşıladı? Bir dev ile karşılaşmış olsaydınız ne hissederdiniz? Siz hiç cüce bir insan gördünüz mü?” Son soruda insanların farklı boylarda olabileceği, herkesin saygıyı hak ettiği vurgulanır. Çocuklar güvenli bir boş alana geçer. Öğretmen “Dev” dediğinde kolları yukarı uzatıp büyük adımlarla, “Cüce” dediğinde dizleri hafifçe büküp küçük adımlarla ilerlemeyi modeller. “Fasulye” komutunda oldukları yerde yavaşça yükselir, “Şato” komutunda durarak bedenleriyle bir çatı oluştururlar. Komutların sırası değiştirilir; çocuklardan bir sonraki hareketi dikkatle seçmeleri beklenir. Yarışma yapılmaz, hızlı hareket etmek istemeyen çocuklar hareketleri bulundukları yerde yapabilir. Son turda gönüllü çocuklar sırayla komut verir. Masalara geçişte çocuklar ikili olur; biri büyük, diğeri küçük adımları sayarak masaya ilerler ve sonra rolleri değiştirir. Her çocuk fon kartonundaki büyük ve küçük dairelerden seçer, çizgileri izleyerek keser ve A4 kâğıdında nasıl yerleştireceğini planlar. Daireleri yapıştırmadan önce bir arkadaşına “Bu daireyi büyük/küçük seçtim, çünkü…” diyerek gerekçesini açıklar. Ardından daireleri yapıştırır; boya kalemleriyle bunları dev, cüce veya hikâyeden seçtiği başka bir ayrıntıya dönüştürür. Öğretmen makas kullanımını izler, gerektiğinde kâğıdı döndürmeyi gösterir ve çocukların özgün seçimlerine müdahale etmez. Çalışmalar yarım ay alanında paylaşılır. Çocuklar resimlerindeki büyük ve küçük bölümleri göstererek bir cümle kurar; isteyenler arkadaşlarının çalışmasında fark ettiği bir ayrıntıyı söyler. Öğretmen “Büyük ve küçüğü neye bakarak ayırt ettin?” sorusuyla karşılaştırma ve gerekçelendirmeyi destekler. Son olarak çalışma kâğıtları dağıtılır; büyük-küçük görselleri karşılaştırma ve yönergeye göre işaretleme görevi çocuklarla birlikte yapılır, yönerge açıklanır ve gerektiğinde bireysel destek verilir.