Bir Kış Mevsimi

Öğretmen, “Bilginin Mucitleriyiz Biz. Okulumuzu çok severiz. Zamanı gelince masamıza geçer, çalışır çabalarız biz.” diyerek çocukların masalara geçmelerini sağlar. Ardından çocuklara çalışma sayfalarını ve kuru boya kalemlerini dağıtır. “İskeletim ve Organlarım” adlı çalışma sayfalarının yapılmasına rehberlik eder. Öğretmen çocuklara “Mevsimler Nasıl Oluşur?” sorusunu sorar ve çocukların cevaplarını dinler. Ardından “Dünya, hem kendi çevresinde hem de güneşin çevresinde döner. Güneşin çevresinde dönerken, güneşe olan uzaklığına göre mevsimler oluşur. Dünya, güneşin çevresinde dönüşünü 1 yılda tamamlar.” açıklamasını yapar. Mevsimlerin Oluşumu ile ilgili video çocuklara izlettirilir. Video izlendikten sonra Mevsimlerin Oluşumu ile ilgili deney yapılır. Deney için fener ve küre getirilir. Fener dünyaya dik şekilde tutulur. Dünyayı hem kendisinin hem güneşin çevresinde döndürürken ışığın yansıdığı yerler izlenir. Güneş ışınlarının direkt geldiği yerlerde yaz mevsiminin olduğu, hiç gelmediği yerlerde ise kış mevsiminin oluştuğu söylenir. Her iki yarım küre eşit ışık aldığında ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinin oluştuğu belirtilir. Öğretmen deneyin sonunda “Dünya, güneşin etrafında dönerken mevsimler oluşur.” der. Daha sonra çalışma sayfasındaki “Bir Kış Mevsimi” isimli kısa hikaye anlatılır: BİR KIŞ MEVSİMİ O gün, yılın ilk karı yağmıştı. Mahalledeki çocuklar hemen toplanıp dışarı çıktılar ve önce kartopu oynayıp eğlendiler. Sıra kardan adam yapmaya gelmişti. İçlerinden biri koşa koşa eve gidip kardan adam için gerekli malzemeleri aldı. Kömür, havuç, atkı, şapka ve ince dal parçaları... Kardan adam için gerekli tüm malzemeler tamamdı ve artık başlayabilirlerdi. El ele verip kocaman bir kardan adam yaptılar. Bütün gün neşe içinde kardan adamın etrafında oynayıp durdular. Onların bu mutlu hali kardan adamı da çok heyecanlandırdı. Kardan adam şöyle bir etrafına bakındı. Çam ağaçları, evlerin çatıları, dağların tepeleri... Her yer bembeyaz olmuştu. Akşam olup karanlık çökünce çocuklar evlerine dağıldılar. Hava da iyice soğumuştu artık. Kardan adam, etrafında kimse kalmayınca biraz hüzünlendi ama neyse ki hâlâ lapa lapa kar yağıyordu. Ertesi gün yine çocuklarla eğlenecekti. Hikaye ile ilgili çocuklarla sohbet edilir. Daha sonra öğretmen, “Bilginin Mucitleriyiz Biz. Okulumuzu çok severiz. Drama zamanı gelince rolleri canlandırırız.” diyerek çocukları geniş bir alanda toplar. Ardından çocuklara “KARDAN ADAM” isimli dramayı yapacaklarını söyler ve drama esnasında anlattıklarına uygun özgün bir şekilde hareket etmelerini söyler. Daha sonra uygun ses tonuyla yönergeleri verir: “Hepiniz birer kardan adam olacaksınız. Dün lapa lapa kar yağmıştı, çocuklar neşeyle parka gelerek, sizleri oluşturdular. Önce büyük bir kar yığınını yuvarlayarak gövdenizi oluşturdular. Küçük bir kar yığınını da yuvarlayarak gövdenin üzerine yerleştirerek başınızı oluşturdular. Bir çocuk elindeki kömürlerle sizin gözlerinizi ve ağzınızı, havuç ile de burnunuzu oluşturdular. Sonunda kardan adam oldunuz ama çok soğuk, üşüyordunuz. Sizin üşüyeceğinizi düşünen bir çocuk da koşarak eve gitti ve atkı ile şapka getirerek boynunuza ve başınıza yerleştirdi. Çok mutluydunuz her gelen size bakıp, sizinle oynuyordu. Ertesi gün güneş parıldamaya başladı ve ilk defa vücudunuzda bir sıcaklık hissetmeye başladınız. Sıcaklık daha da arttı. Başınız erimeye başladı. Şapkanız sallandı ve düştü. Şimdi omuzlarınız ısınmaya başladı. Kollarınız ve bacaklarınız eriyor. Şimdi de burnunuzdaki havuç sallandı ve düştü. Artık bacaklarınız sizi tutamıyor. Yavaş yavaş aşağı düşüyorsunuz. En sonunda tamamen eridiniz. Su hâline geldiniz.” Çocuklar yerlere uzanmışlardır. Öğretmen, eriyen kardan adamların yanına giderek neler hissettikleri konusunda sohbet eder.