23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

Öğretmen, dünya görselini çocukların rahatça görebileceği şekilde halıya yerleştirir; dünya çocukları görsellerini, kuru boyaları ve makasları masalara hazırlar. Çocukları yarım ay biçiminde oturtur ve dünya görselini göstererek “Bu Dünya. Dünyada birçok çocuk yaşar. Bugün çocukların bayramı olan 23 Nisan’ı konuşacağız.” der. Çocukların görsele dokunmadan bakmalarına, bildikleri renkleri söylemelerine fırsat verir. Ardından kısa ve somut cümlelerle “Atatürk çocukları çok severdi. Ülkemiz için önemli kararların konuşulduğu Meclisi açtı. 23 Nisan gününü de çocuklara bayram olarak armağan etti.” açıklamasını yapar. “Bayram olunca kendini nasıl hissedersin?” sorusuyla birkaç çocuğun söz almasını destekler. Öğretmen dünya çocukları görsellerinden birini göstererek “Farklı yerlerde yaşayan çocuklar da oyun oynar, şarkı söyler ve bayramlarda neşelenir. Hepimiz arkadaşça davranabiliriz.” der. Çocukların görselde gördükleri bir ayrıntıyı göstermelerini ister. Yanıt vermekte zorlanan çocuklara “Çocuğun yüzü gülüyor mu?” gibi iki seçenekli, kısa sorular yöneltir. Sonra “Şimdi bayram şarkımızı dinleyelim; önce ben söyleyeceğim, sonra birlikte söyleyeceğiz.” diyerek kaynakta yer alan “23 Nisan” şarkısının çocukların kolayca tekrar edebileceği “Bugün yirmi üç Nisan, hep neşeyle doluyor insan.” bölümünü yavaşça söyler. Çocuklar sözleri öğretmenin ardından tekrar eder. Öğretmen, ellerini kalbinin üzerine koyma, gülümseme ve iki eliyle selam verme hareketlerini modeller; çocuklar istedikleri hareketi seçerek nakarata eşlik eder. “Şimdi sessiz bayram yürüyüşü yapacağız.” yönergesiyle çocukları halıda güvenli aralıklarla yürütür. Öğretmen “Dur.” dediğinde çocuklar oldukları yerde donar; “Selam ver.” dediğinde yanındaki arkadaşına gülümseyip el sallar. “Dünya ol.” dediğinde kollarını yuvarlak biçimde açarlar. İki kısa tur sonunda öğretmen “Yürüyüş bitti, şimdi masalara geçiyoruz.” der ve çocukları acele ettirmeden masalara yönlendirir. Her çocuğa bir dünya çocukları görseli seçme hakkı tanınır. Öğretmen kendi görseli üzerinde “Önce boya.” diyerek geniş alanları kuru boyayla boyamayı gösterir; ardından “Sonra kes.” diyerek makası başparmak üstte kalacak biçimde tutmayı ve kâğıdı diğer eliyle çevirmeyi modeller. Çocuklar görsellerini diledikleri renklerle boyar. Makas kullanmaya hazır olmayan çocuk, öğretmenin yanında görseli tutar ve öğretmenin yavaş kesimine eşlik eder; kesmek isteyen çocuklar da yalnızca dış çizgi boyunca küçük kesikler yapmaları için desteklenir. Erken bitirenler, görselindeki çocuğun bayramda ne yapabileceğini söyleyerek bekler. Öğretmen, boyanmış ve kesilmiş görselleri sırayla dünya görselinin çevresine yerleştirmelerini ister. Her çocuk görselini bırakırken isterse “Bayramın kutlu olsun.” ya da “Merhaba arkadaş.” der. Böylece yapıştırıcı kullanmadan, dünya görselinin çevresinde çocukların birlikte oluşturduğu geçici merkez tamamlanır. Grup, merkezin çevresinde yeniden yarım ay olur; şarkının nakaratını bir kez daha seçtikleri hareketlerle söyler. Öğretmen değerlendirmede “Atatürk 23 Nisan günü ne yapmış?”, “Neden bu günü çocuklara bayram ilan etmiş?”, “Bayramlarda siz neler yapıyorsunuz?” ve “Atatürk’e neler söylemek isterdin?” sorularını tek tek sorar. Çocukların sözel, işaret ederek ya da kısa cümlelerle verdikleri yanıtları kabul eder ve gerektiğinde “Çocuklara armağan etmişti.” ipucunu sunar. Son olarak çalışma kâğıtlarını dağıtır, her kâğıttaki yönergeyi kısa cümlelerle açıklar, önce birlikte örnek gösterir ve gereksinim duyan çocuklara bireysel destek verir. Hazırlanan çalışma kâğıtları çocuklarla yapılarak etkinlik tamamlanır.