Zamanın Hikayesi

Öğretmen “Mini mini tavşanlarız. Zıp zıp zıplar, hop hop hoplarız. Zamanı gelince masamıza geçer, çalışır çabalarız.” diyerek çocukların masalara geçmelerini sağlar. Ardından eskiden kullanılan zaman ölçme araçlarının resimlerini fen merkezine asar ve çocukların ilgisini buraya çeker. Saatler hakkında konuşulur; kaç çeşit saat olduğu sorulur. Çocukların bildiği masa, kol, duvar ve meydan saatlerinin dışında eskiden kullanılan güneş ve kum saatlerinden söz edilir ve resimleri gösterilir. Çocuklara “Saatler ne işe yarar? Saatler olmasaydı ne gibi zorluklarla karşılaşırdık? Zamanı nasıl anlardık?” soruları sorulur ve cevapları dinlenir. Ardından “Saat” adlı parmak oyunu oynanır: SAAT Kolumdaki saat, (Bilek gösterilir.) Tık tık, tık tık ses çıkarır. (Baş çok hafif sallanır.) Masadaki saat, (Parmaklar kenetlenip, kollar ileri doğru itilir.) Tik tok, tik tok yapar. (İşaret parmağı sağa-sola sallanır.) Duvardaki saat. (İşaret parmağı ile duvar gösterilir.) Ding dong, ding dong der. (Baş iki yana sallanır.) Meydandaki saat, (Eller iki yana açılır.) Don don, don don öter. (Baş öne-arkaya sallanır.) Benim için zaman, (İşaret parmağı bedene değdirilir.) Hep mutlu geçer. (Eller iki yana açılıp gülümsenir.) Parmak oyununun ardından çocuklara çalışma sayfaları ve kalemler dağıtılır. “Zaman, Gece-Gündüz, Deney ve Çizgi Çalışması (Zaman)” adlı çalışma sayfalarının yapılmasına rehberlik edilir. Daha sonra “Zamanın Hikâyesi” isimli hikâyenin videosu bilgisayar ortamında dinletilir. Ardından öğretmen “Mini mini tavşanlarız. Zıp zıp zıplar, hop hop hoplarız. Zamanı gelince deneyler yapar, araştırır inceleriz.” diyerek çocukları deney yapılacak alanda toplar ve “Gece-Gündüz” deneyini yapacaklarını söyler. Çocuklara “Bir gün yirmi dört saatten oluşmaktadır. Bunların yarısını gece, yarısını da gündüz olarak yaşamaktayız. Dünya’nın bir tarafı geceyi yaşarken diğer tarafı gündüzü yaşar. Gece ve gündüz devamlı birbirini kovalar ama hiç yakalayamazlar.” açıklamasını yapar. Açıklamanın ardından sınıfta ışıklar söndürülür. Küre görülebilecek bir yere konulur. El feneri güneş gibi düşünülüp dünya kendi etrafında döndürülür. Dünya kendi etrafında dönerken güneşi gören tarafı gündüz, güneşi görmeyen tarafı gece olur. “Gece ve gündüz nasıl oluşur? Gece olunca güneş nereye gider? Gündüz olunca ay ve yıldızlar kaybolur mu?” soruları sorulur ve çocukların cevapları dinlenir.