Uzay

Öğretmen, “Ben, küçük kaplanım. Taştan taşa atlarım. Etkinliği duyunca, sandalyeye konarım.” tekerlemesini söyleyerek çocukların masalara geçmesini sağlar. Ardından çocuklara sırasıyla şu bilmeceleri sorar: Tepe ortasında benim bir ağacım var, her gün bir yaprak döker. (Takvim) Gümüş tepsi. (Ay) Benim adım iki hece, çalışırım gündüz-gece. (Saat) Mavi bir çarşafım var, bütün dünyayı kaplar. (Gökyüzü) Bilmecelerden sonra öğretmen, çocuklara “Ayda Hayat Var Mı?” isimli hikâyeyi kuklalar yardımıyla anlatır. Ayda Hayat Var Mı? Ayberk’in babası uzay, bilim araştırma merkezinde astronot olarak çalışıyordu. Ayda hayat araştırması için Ay’a gidecek ekibin içinde Ayberk’in babası da vardı. Astronot Ahmet Bey, oğlu Ayberk ve eşiyle vedalaştıktan sonra uzay gemisine bindi. Gemi uzaya fırlatıldığında Ayberk, “Keşke ben de o geminin içinde olsaydım!” diye düşündü. Ayı çok merak ediyordu. Üstelik babasını daha şimdiden özlemişti bile. Birkaç gün sonra Ayberk ve annesi tekrar araştırma merkezine geldiler. Ayberk gördüklerine inanamıyordu. Bilgisayar ekranında babası ve ekip arkadaşları vardı. Ellerindeki bilgileri merkeze bildiriyorlardı. Görevlilerden biri Ayberk’e: “Babana merhaba demek ister misin?” dedi. Ayberk: Merhaba babacığım! Babası: Merhaba sevgili oğlum... Nasılsın? Ayberk: İyiyim babacığım. Bak annem de burada. Babası: Ben ve arkadaşlarım iyiyiz. Ay’da geceleri çok soğuk, biraz üşüyoruz. Ayberk: Babacığım Ay mı güzel, Dünya mı? Babası: Tabii ki dünya güzel oğlum. Buradan harika görünüyor. Kocaman bir mavi topa benziyor. Ormanlar yeşil, dağlar kahverengi... Fotoğraflarını çektim, gelince göstereceğim. Ayberk: Babacığım neden yavaş yürüyorsun? Babası: Burada yer çekimi kuvveti dünyadakinden daha az, o nedenle uçar gibi yürüyoruz. Ayberk: Peki sırtındaki tüp? Babası: Oksijen tüpü. Ay’da oksijen yok. Görüyorsun ya oğlum. Ay yaşanacak yer değil. En güzel gezegen Dünya; çünkü orada hayat var. Dünya’yı çok özledim. Havasını, suyunu, mis kokulu çiçeklerini ve annenin yemeklerini... Annesi: Ne zaman döneceksiniz? Babası: İletişim uydusunu bugün yerleştireceğiz. Ay’da yaşama dair hiçbir iz yok. Sanırım görev kısa zamanda sona erecek. Öyle değil mi, başkanım? Başkan: Evet, Ahmet Bey yarın dönüyorsunuz. Görüşmek üzere. Ahmet Bey: Görüşürüz başkan! Ayberk: Baba gelirken bana ne getireceksin? Babası, “Yıldızları toplayıp getireceğim.” deyince merkezdeki herkes güldü. Uzaydan da gülme sesleri geliyordu. Ayberk de güldü, babasına el salladı. Hikâyenin ardından çocuklarla sohbet edilir. Daha sonra “Dünya, Dünya-Güneş-Ay, Gece-Gündüz (Deney) ve Mevsimler Nasıl Oluşur” konulu çalışma sayfaları yönergelere uygun olarak tamamlanır. Öğretmen çalışmalara rehberlik eder. Ardından sanat kitabından “Dünya-Güneş-Ay” ile ilgili sayfalar yönergelere uygun olarak tamamlanır.