Sana Güveniyorum

Masa, sandalye, minder vb. eşyalar sınıfa karışık bir şekilde dizilerek engelli bir parkur oluşturulur. Çocukların ikişerli eş olmaları sağlanır. Tüm eşlerden el ele tutuşmaları ve hazırlanan parkurda eşyalara çarpmadan scooter ile gitmeleri istenir. Parkurun tamamlanmasının ardından “Gözlerimiz kapalı olsaydı bu parkuru nasıl tamamlardık? Ne gibi sorunlarla karşılaşırdık?” soruları yöneltilerek çocukların düşünceleri alınır. “Arkadaşınızla çıktığınız bu kısa yolculuğu değişik bir şekilde tekrar edelim” denilir ve yapılacak çalışma hakkında bilgi verilir. Eşlerden birinin gözlerinin bağlanacağı, diğerinin ise eşinin elinden tutarak “Şimdi önümüzde sandalye var, dikkatli olmalısın, benim olduğum tarafa doğru scooterini sürebilirsin vb.” yönergelerle eşinin eşyalara çarpmadan parkuru tamamlamasını sağlayacağı belirtilir. “Bu oyunda sizi yönlendiren eşinizi dikkatle dinlemeniz gerekiyor çünkü karşınıza çıkacak engellere karşı sizi koruyacak ve sorunsuz bir şekilde parkuru tamamlamanıza yardımcı olacaktır” ifadesiyle eşler arasındaki uyumun önemine dikkat çekilir. Parkur oyununa eşler sırayla katılır. Tüm çocukların parkuru tamamlamasının ardından eşlerin rol değiştirmesiyle oyun tekrarlanır. Ardından yapılan çalışmayı değerlendirmeye yönelik sorular yöneltilerek çocukların görüşleri alınır. Öğretmen, “Arkadaşım …’ya güveniyorum çünkü bana her zaman doğruyu söyler/bana verdiği sözleri tutar, sizlere güveniyorum çünkü … vb.” ifadeleriyle güven duygusunun ilişkilerdeki önemine dikkat çeker. Çocuklardan da “Aileme güveniyorum çünkü …, Arkadaşlarıma güveniyorum çünkü …” cümlelerini tamamlamaları ve düşüncelerini paylaşmaları istenir.