Bazen Sessiz Olmalıyız

Çocukların hangi durumlarda ve neden sessiz olmaları gerektiğini, duygularını ifade etme yollarını ve başkalarına saygı kavramını eğlenceli ve katılımcı yöntemlerle keşfetmeleri hedeflenir. Hazırlık: Gazete, dergi veya çıktılardan suskun, mutlu ve üzgün insan resimleri hazırlanır. Renkli kartonlar, yapıştırıcılar, boyama kalemleri ve makas hazır edilir. ETK. DOSYASINDA bulunan Duygular ve İletişim (ETK KLASÖRÜNDE) veya Duygular Eğitimi görselleri kullanılır. Çocukların rahatça oturabileceği minderlerle bir dinleme köşesi oluşturulur. Uygulama Süreci: 1. Duygu Çemberi: Merhaba Duygular! Tüm çocuklar rahat bir çember oluşturur. Öğretmen rehberliğinde Kapaklarla duygular etkinliği ya da duygu oyunu videosu izlenir. Video izlendikten sonra öğretmen, “Şimdi hep birlikte yüzümüzle birer duygu olalım! Mutlu bir yüz nasıl olur? Peki ya üzgün bir yüz? Şaşkın bir yüz görebilir miyim?” gibi yönergelerle çocukları taklit etmeye teşvik eder. 2. Gizemli Kartlar: Resimler Ne Anlatıyor? Öğretmen, hazırlanan suskun, mutlu ve üzgün insan resimlerini çocuklara gösterir. Her kart gösterildiğinde çocukların merakını uyandıracak açık uçlu sorular sorulur: - Suskun insan kartı için: “Bu resimdeki kişi parmağıyla ‘şşşt’ işareti yapıyor. Sizce neden sessiz olmamızı istiyor olabilir? Nerelerde sessiz oluruz?” - Mutlu insan kartı için: “Bu kişinin yüzündeki gülümsemenin sebebi ne olabilir? Sizleri neler mutlu eder?” - Üzgün insan kartı için: “Bu kişi neden üzgün görünüyor olabilir? Üzüldüğümüz zamanlarda ne yapmak isteriz?” Çocukların düşüncelerini ve deneyimlerini özgürce paylaşmaları için ortam oluşturulur. Öğretmen, çocukların birbirini dinlemesine ve konuşmak için uygun zamanı beklemesine rehberlik eder. 3. Sahne Bizim: Hadi Canlandıralım! “Şimdi de bu kartlardaki duyguları birer hikâyeye dönüştürmeye ne dersiniz?” sorusuyla çocukların fikirleri alınır. Çocuklarla birlikte ‘Kütüphanede Kitap Okuyanlar’ ya da ‘Hasta Arkadaşımızı Ziyaret Ediyoruz’ gibi bir senaryo belirlenir. Gönüllü olan çocuklar rollerini seçerler. Herkes rolüne büründüğünde, minik bir canlandırma yapılır. Bu canlandırma sırasında öğretmen, çocukların empati kurmasını destekleyici sorular yöneltir. 4. Sanat Zamanı: Kendi Duygu Maskemizi Yapıyoruz! Maskeli Duygularım görselleri kullanılarak veya renkli kartonlarla çocukların kendi ‘sessiz’, ‘mutlu’ veya ‘üzgün’ yüz maskelerini yapmaları için gerekli malzemeler hazırlanır. Çocuklar maskelerini boyar, keser ve süslerler. Maskeler tamamlandığında, her çocuk kendi maskesini takarak o duygunun hangi ortamlarda nasıl davranacağını küçük bir oyunla canlandırır. 5. Şarkıyla Veda: Neler Öğrendik? Etkinliğin sonunda hep birlikte “Eğer sen de mutluysan” şarkısı söylenir ve şarkıdaki hareketlerle duygular canlandırılır. Ardından öğretmen, çocuklarla sohbet ederek etkinliği özetler: “Hangi ortamlarda sessiz olmamız gerektiğini hatırlıyor muyuz? Duygularımızı arkadaşlarımıza nasıl anlatabiliriz? Arkadaşlarımızın duygularına nasıl saygı gösteririz?” Çocukların etkinlik boyunca öğrendiklerini ve hissettiklerini paylaşmaları için teşvik edici bir ortam sağlanır.