Öğretmen etkinlik öncesinde çocuk sayısı kadar sıralama, kesme-yapıştırma ve boyama bölümü içeren çalışma kâğıdını; makasları, yapıştırıcıları ve boya kalemlerini hazırlar. Çocukları boş alanda yarım ay biçiminde toplar. “Ben küçük kaplanım, taştan taşa atlarım; minderleri görünce üstlerine zıplarım.” tekerlemesini iki kez ritimle söyler. Çocuklar tekerlemedeki atlama ve zıplama hareketlerini bulundukları yerde, birbirlerine çarpmadan yapar; bitince öğretmenin “Kaplanlar sessizce yuvalarına dönüyor.” yönergesiyle otururlar.
Öğretmen Kış Pastası adlı kısa hikâyeyi anlatır: Kış günü bir pastayı hazırlamak isteyen karakter, adımları karıştırınca pastasının istediği gibi olmadığını fark eder. Hikâye sonunda “Pastayı hazırlarken önce ne yapılmış olabilir? Bir adım atlansaydı ne değişirdi?” diye sorar. Çocukların fikirlerini dinler, paylaşma, sıra bekleme ve birlikte çözüm bulma davranışlarını vurgular. Ardından “Bugün bir işi karıştırmadan yapmanın yolunu, yani algoritmayı keşfedeceğiz.” der. Algoritmanın bir amaca ulaşmak için yapılacak işlerin sırasıyla yazılması ya da söylenmesi olduğunu açıklar. Çocuklar “başla, önce, sonra, bitir” sözcüklerini öğretmenle tekrar eder.
Öğretmen günlük yaşam örneği olarak karşıdan karşıya geçme algoritmasını canlandırır. “Başla: Trafik ışığının yanına gel. Yaya ışığını kontrol et. Kırmızıysa bekle. Yeşil olduğunda, yanımızdaki yetişkinle güvenle karşıya geç. Bitir.” der. Çocuklardan her adımın ardından uygun hareketi yapmalarını ister. “Yeşil yanmadan yürürsek ne olur? Bekleme adımını çıkarırsak algoritma güvenli olur mu?” sorularıyla neden-sonuç kurmalarını sağlar. Bilgisayarların ve robotların verilen komutları sırayı değiştirmeden uyguladığını, bu nedenle komutların açık olması gerektiğini belirtir.
Çocuklar üç-dört kişilik küçük gruplara ayrılır. Her grup dişlerin çürümesini önlemeye yönelik diş fırçalama algoritmasını sözlü olarak oluşturur. Öğretmen, “Önce ne yaparız, sonra ne gelir, bitirdiğimizi nasıl anlarız?” sorularıyla düşünmelerini destekler. Gruplar sırayla adımlarını söyler; diğer çocuklar eksik, gereksiz ya da yeri değişmiş bir adım duyduklarında nazikçe gerekçelerini açıklar. Öğretmen gerekli olduğunda el yıkama, fırçaya macun koyma, dişleri dairesel hareketlerle fırçalama ve işi tamamlama ipuçlarını verir.
Hareketli kek yapma oyununda çocuklar sınıf içinde aralıklı durur. Öğretmen “Başla, malzemeleri seç, karıştır, kalıba koy, pişmesini bekle, paylaş, bitir.” komutlarını verir; çocuklar her adımı bedenleriyle canlandırır. Sonraki turda öğretmen bilerek “Pişir, sonra karıştır” gibi sırası karışık iki komut söyler. Çocuklar oyunu durdurup hatayı bulur, doğru sırayı önerir ve yeniden dener. İsteyen çocuk komut veren kişi olur; öğretmen komutların kısa, anlaşılır ve güvenli olmasına yardım eder.
Çemberde her grup seçtiği algoritmayı paylaşır. Öğretmen “Bugün neler yaptık? Hangi etkinliği yapmak hoşunuza gitti? Sevdiğin kekin içinde neler olsun istersin? Eve gidiş için algoritma nasıl olmalı? Bir işi yaparken sırasını karıştırırsak ne olur? 5’ten geriye doğru sayabilir misin?” sorularını yöneltir. Çocukların cevaplarını yargılamadan dinler ve algoritmanın amaca ulaşmayı kolaylaştıran sıralı adımlar olduğunu birlikte tekrar eder.
Son olarak öğretmen çalışma kâğıtlarını dağıtır; çocuklardan görselleri inceleyip algoritma adımlarını doğru sıraya koymalarını, uygun bölümleri kesip yapıştırmalarını ve isterlerse boyamalarını ister. Yönergeyi önce kendi kâğıdı üzerinde modelleyerek açıklar, çocuklara seçim hakkı tanır ve makas kullanımı, sıra belirleme ya da yapıştırma konusunda gereksinim duyanlara bireysel destek verir.
